Ailelerle geçireceğiz. O mevsimde tatil pek mantıklı gelmedi.

Bayramın son günü çalışıyor olacağım. Diğer günler ailemle evde geçireceğim.

ben portekiz'e gidecegim. uzun suredir kendime boyle bir guzellik yapmamistim. iple cekiyorum.

3

Pilavın yapıldığı gün tüketilmesi gerekiyormuş. Bekletilmemesi gerekiyormuş.

www.eksiduyuru.com

bir hafta belki daha uzun beklettiğim oldu (haftasonu yap, hafta boyunca ye). şu ana kadar zehirlenmedim, ölmedim.

hatta yabancıların yaptığı fried rice diye bir yemek var. beklemiş pişmiş pirinçle daha iyi oluyormuş.

Düzenli olarak bir tencere pilav yaparım ve bitene kadar (genelde 3 gün boyunca) her gün ısıtıp soğutup tekrar buzdolabına koyarım. Daha uzun süre de bekler bence ama deneme fırsatım olmadı, yiyorum bitiyor çünkü en fazla 3 günde.

Burada püf noktası ısıttıktan sonra oda sıcaklığına soğumasını beklemeden buzdolabına koymamak. Yenecek kadar kısmı alıp sadece onu ısıtmak da mantıklı bir alternatif.

doğum gününü kutlamayı pas geç. stalker gibi gözükeceksin. öncelikle minik diyaloglar yarat.

aman ha sakın bu yazdıklarının hiç birini yapma. yalnızlık ve bu kadar içinde kurma nedeniyle social awkward bir sahne yaşanacak ve büyük ihtimal yüzüne gözüne bulaştıracaksın.

radarına gir. işle ilgili birlikte çalışma, danışma gibi bir planın olsun. büyük jestler asla yapma.

korktum hacı senden.

İşi karıştırma, sosyal medyasından ekle yüz vermezse kabul etmezse unut. Ederse oradan yürü.

Bence de bunları yapmayın. Ezik demesini geçtim sapık bile sanabilir. Yüz yüze tanışabiliyorsanız tanışın,olmazsa da instagramdan arkadaşlık gönderin. Kabul ederse, ordaki paylaşımlarından iletişim kurmaya çalışırsınız.

okurken ürperdim, saydığın seçeneklerin her biri birbirinden beter. kıza 30. yaş gününde hayatının travmasını yaşatmak istemiyorsan hiçbirini yapma lütfen.

Kendi icinde fantaziler kurgular yasamana gerek yok. Fazla ilgili oldugunuzu belli etmeyin, manyak bu der. Girisiminizi kiz rahatca dusunup cevap verebilecek bir sekilde yapmalisiniz. Dogumgununu kutlayacak bir samimiyetiniz yok. Tanimiyorsunuz bile kizi. Ters teper. Sosyal medyadan ekleyin, kabul ederse birkac gun sonra "gorustugunuz kimse var mi bilmiyorum ama ben sizi merak ediyorum, bir kahve icmek isterim" gibisinden niyetini belli eden bir mesaj atabilirsin. Olmazsa da asla ustelemeyin :)

birde isimsiz çiçek gönder istersen
arkadaş çık karşısına konuş kutla tanış.
bu gibi girişimler AŞIRI ters tepiyor, iş yerinde özellikle yayılıyor ve insanlar arkandan çok hoş şeyler söylemiyor

teşekkürler yanıtlarınız için. korkutucu gibi geldiğini düşünmemiştim.

aslında geçen sene şirkette sistemde "bugün doğumgünü olanlar" gibi bir fasilite vardı. geçen sene kutlamıştım. o da teşekkür etmişti. uygulama teşekkürü bu arada, yazılı değil. şimdi o fasilite yok.

o zamanlar bu kadar ilgili değildim. işyerinde biriyle ilgilenmek hiç tarzım değil. zaman içerisinde ilgim arttı, birçok yerde karşısına çıktım. bazen gerçek tesadüflerle bazen benim kurguladığım tesadüflerle birçok yerde karşılaştık. göz asinaligi olmasi icin yaninda yöresinde bulundum birçok kez. yani öyle iki üç günlük bir mevzu değil, bir seneden fazladır ilgi alanımda. ama tanışmaya geçemedim bir türlü.

tanışmayı çok da istemedim açıkçası. başlangıçta birini görüp heyecanlanmak, mutlu olmak hoşuma gitse de dediğim gibi işyerinde birine ilgi duymak bana çok ters. kendimi frenleyip uzak durmaya, başka biriyle ilgilenmeye çalıştım ama daha kötü oldum. kendimi ondan uzaklaştırmaya çalışmak daha kötü aşık olmama sebep oldu.

Yazdiklariniz cok korkutucu geldi +1 ozellikle yasinizdan dolayi, 20 yasinda biri yazsa cocuk derim de, 37 yasinda sahte instagram hesabindan yazmayi dusunmek, edevlet sizintisindan telefon bulup aramanin normal oldugunu dusunmek vs. Kafanizda yarattiginiz fiction bir karaktere takinti yapmis ve gozunuzde cok buyutmus gibisiniz, en azindan anlattiklarinizdan. Bence bi adim geri alin, kendinizi sakinlestirin biraz. Bu hali ile istemediginiz bir sonuc daha yuksek ihtimal. Ayrica kendinize koydugunuz bu 'dogumgunu' deadline'nini kaldirin, yavas yavas konusmaya dogal akisinda bir tanisiklik yaratmaya bakin. Kadin hakkinda ve ozel hayatina iliskin hicbir fikriniz yok. Su halde ztn dogum gununde not yazdiniz diye bir iliskiye baslama ihtimaliniz 0. Ayrica acilip ne diyeceksiniz, ben sana asigim mi? Evliyim dese ne olacak? Ne gerek var buna. Bi tanisin bakalim, belki gercekte muhabbetiniz uyusmuyordur.

Böyle yaptığında akılda kalıcı olacağını, romantik olacağını ve iz bırakan bir insan olacağını düşünüyorsun galiba. Aslında doğru akılda kalıcı olursun ama korkutucu olarak. Bana böyle planlar yapılsa yemin ederim, gizli saklı istifa ederim ve sırra kadem basarım. Hatta taşınıp izimi kaybettirmeyi düşünürüm. Telefonumu, herşeyimi değiştiririm.

Dediklerinin ve dusunduklerinin hicbirini yapma cok ürkütücü. Normal ayni yerde çalışan insanlar olarak selamlasip havadan sudan sohbet etmeye çalışabilirsin sonra da kahve molasi gibi bir sey onerebilirsin en fazla. Kadin zaten birkac kez karsisina ciktiginda çoktan anlamistir ilgini. İlişkisi olma ihtimali de cok yuksek. Kendi icinde büyüttüğün platonik ask olarak degil normal is yerinde bir insan olarak dusunmen gerek.

instadan normal kendi profilinden ekler, sonra da 2 cümle mesaj atardım. doğum gününü falan geçerdim. ok ise devam yoksa yol verip öne bakmaca.

dedikleriniz ürkütücü ayrıca. be normal.

arkadaş gerçekten yazdıkların korkutucu.
normal git konuş kahve içmeye davet et. bırak dogumgununu falan artık cocuk değilsiniz.

aslında birkaç ay önce kendi profilimden eklemiştim. kabul etmedi, ama isteği silmedi de.. ben de isteği iptal ettim..

sadece son yazdiginiza iliskin olarak, istegi kabul etmemis cunku hic tanimadigi bir insanin ozel hayatina dahil olmasini (instagram mesela benim icin ozel bir alan) istememis, ancak reddetmemis cunku is arkadasina ayip olacagini dusunmus, bu sekilde bir yuzgoz olma olayina girmek istememis. tam benim yapacagim hareket. hayatta kabul etmem ozel hayatimda yakinen tanimadigim bir is arkadasimin istegini, ancak reddetmem de, yuzyuze bakiyoruz diye. insan olan anlar derim.
diger hususlar icin yukardakiler +1

arkadaşlar teşekkür ediyorum, sayenizde ciddi bir hatadan döndüm. dışarıdan bakınca daha iyi anlaşılıyor. içinde bulunduğum durumda kafayı sıyırdığım için gözüm kör olmuş. önceliğim birebir tanışmak olacak. bakalım ne zaman..

Son yorumunla doğruyu bulmuşsun cevap olarak kızı rahat bırak demeye gelmiştim.
Zamana bırak güzelce tanışmaya muhabbeti ilerletmeye çalış+1

Artık duyuruda çok kişi yok.

online zirve fikri iyiymiş, olabilir istanbuldan taşındık artık :(

yine anonim katılabileceğimiz bir platform biliyorsanız toplaşılabilir.

ama zirvelerde tanıştıktan sonra belli guruplaşmalar oluyordu 10 20 kişi ortaya konuşmuyordu. diğer türlü kaos olur zaten.

bunu onlineda nasıl yaparız onu bilemedim.

Hiçbir şey tat vermiyor ben gelirim o yüzden :d

cok arkim var, bir tek gabe gelirse gelirim xd

valla istanbulda kokteyl içmeye gelirim zaten sıkılıyorum

Ben gelirim :)

online da değerlendirilebilir ama öncelikle hayattan tat alamayanlar olarak reelde bi bulusma düzenleyelim. simdilik 5 kişi görünüyor, bakalım kaç olacak^_^

Uzun zamandır sosyallikten o kadar uzağım ki. Eskiden sık sık zirvelere de giderdim. Eğer uygun bir vakitte olursa gelirim valla. Online olursa ona da varım ama dediğim gibi ilk tercihim gerçek bir zirve olur.

bende varım! yazınız! biraz motosiklet sürelim!

Bir fincan kahve içip slogan atmadan olaysız bir şekilde dağılacaksak geleyim diyecektim ama kadro itibarıyla kadınlara özel etkinliğe döndü gibi. Zaten arkadaşsız da değilim ama yeni arkadaşlar için dedim.

@ala09 'un yazdığından yola çıkarak talepte bulunmak istiyorum. Dissendium'un 4A hizmet dökümü ile birlikte gelmesini rica ediyorum. 4-5 günde bir farklı meslek veya fikri ile geliyor. Kariyer geçmişini merak ediyorum.

Ben de uygun olursam gelebilirim.

İstanbul'da yaşıyor olsaydım gelmek isterdim. Bana tik vermemişsin ilk cevabıma. Ama gerçekten artık çok kişi yok burada. Mesela bu duyuruya şu ana kadar 50 tane cevap gelirdi. Çok özledim eski duyuruyu.

gelmek isterdim ama sosyal anksiyetem ayyuka çıkmış durumda. telegram grubu falan açılırsa haber verin :(

Bir foto atarsınız artık.

ben de gelirim :)

Ben de gelirim bi hi derim hiç değilse.

Belki eşim de gelir eski duyurucu o da.

ankara'dan kimse yok mu huhu
bisiklet severler?

Uyan bir zamanda olursa neden olmasın.

öyleyse organizasyon kısmına gecelim.
telegram'da grup acabilirim orada tarih ve yer konusuruz diye düsündüm, uygun mudur herkese? baska fikir varsa o da olur ilk zirvem olacak önerilere acıgım dfgh

Gelirim gelirim gelirim

Grup açıldı arkadaslar. Kullanıcı adlarınızı gönderin gelsin^^

Mesaj olarak gönderdim

ben de mesaj ilettim

Mesaj atan ve duyuruya cevap yazan herkese grup linkini gönderdim arkdşlar, yeni gelemler olursa dm <3

Şehir kısıtı yoksa Ankaradan ben de varım.

b

a ya da b duruma göre değişir.
kendi evimde bakmasam da kendi evinde çokça baktım.

Allah büyük konuşturmasın da

a-b

babam erken ölünce bunları konuşur olduk annemle. kendisi kimseye yük olmayan tonton nene olarak ara sıra bizim yanımızda olmak isteyeceğini ama KESİNLİKLE ona bakmamamızı söylüyor. evlat olarak gelin, görün, halimi hatrımı sorun, beni yalnız bırakmayın ama sizin başınıza kalacağım bi durum da olmasın diyor sigma reyiz.

o yüzden bana en mantıklı gelen B veya kendisi isterse C. bakıma muhtaçsa eğer ne yaptığını bilen, ona iyi davranacağını da bildiğim bi profesyonele işi yıkmayı tercih ederim. mümkünse annemin bize olabildiğince yakın yaşamasını sağlarım. bakımıyla profesyonel uğraşır, ben de hep yanında yöresinde olurum. hem o kimseye yük olduğunu hissetmez hem de oğlunun yanında olduğunu bilir.

A çok sıkıntılı bir olay. yaşlanan anamı öylece bırakmayı kendime yakıştıramıyorum, doğru bulmam. diğer taraftan 40 yaşında adamım, evliyim, eşim "ben senin annene mi bakıcam bu saatten sonra" derse o da haklı. ne biliyim. çok zor iş. umarım hiç öyle bi noktada olmam ama olursam da eşime güzelce açıklamaya çalışırım, anamla ilgili tüm sorumluluğu üstlenirim, hem eşimin rahatı bozulmasın hem de annem kendini rahatsız hissetmesin diye uğraşırım. 40 yaşındaki adamın önceliği kendi karısı ve çocuğu olmalı diye düşünüyorum ama anamı da sokağa bırakamam yav, gönlüm razı gelmez.

Yatılı bakıcı fiyatlarını araştırın ya da hiç araştırmayıp B seçeneğini eleyin bence.

Bakım evi dediğiniz Devlete ait huzurevleriyse hem yıllar önceden sıraya girmesi gerekiyor ve hem de 'kendine bakabilecek yeterlilikte' şartı var. Dolayısıyla E maddesinin virgülden sonrası da iptal.
Özel huzur evi diyorsanız eğer onun için de B maddesi için söylediklerim geçerli.

Benim cevabım A.
A dışındaki maddeyi düşünenleri (gerçi şahsi görüşümdür kimseyi bağlamaz da) insani bulmam.

B
Mevcutta benim anne babam daha genç ama yatalak hastalarımıza böyle bakıyoruz. Annem vakti zamanında anneanneme bakarken bel fıtığı oldu. Senelerdir ceremesini çekiyoruz yatan hastaya bakmak herkesin harcı değil.

Benim evimde bakıcısı olur. Ben çalışıyorum, eşim de çalışıyor olacak. O yüzden bakıcı olur. Ekonomik durumumuza göre ya yarım gün ya da yatılı olur. Evin her yerine kamera koyarız, tuvalet ve banyoya ise sadece ses kaydı alan tipte kamera eğer varsa. Biraz detaylı anlattım ama :))

Duruma göre a ya da b. A olacaksa mutlaka yine bakıcı olur evde. O ilgilenir ama benim gözüm üstünde olur. B olacaksa da benim evime yakın bir yere taşınılir. Ben yine her gün, gün içinde görürüm. Başka türlüsünü hayal edemedim. Bu arada aynısı eşimin annesi için de geçerli.


Bu arada ben yurtdışındayim, ailem de öyle. Buna gore cevap verdim.

Allah kimseye öyle bir durum yaşatmasın ama A şıkkı fazla hayalci.

Kendi evinizde bile baksanız bakıcı tutmak zorunda kalabilirsiniz zira pek hareket edemeyen bir hastayı kaldırmak, oturtmak, yatırmak, yıkamak vb. zor işler ve üstüne "dışarıdan" biri psikolojik olarak o işi daha iyi yapıyor. Sürekli yanınızda kötüleşen ve ölüme giden biri olması, ve o kişinin anneniz babanız olması sizin için de aşırı yıpratıcı olacaktır. Anneannem alzheimer'dı ve göçmen bakıcı tutulmuştu onlarla bile psikolojik harp oldu, komple annem veya teyzem baksa onların psikolojisini ve bedensel sağlıklarını(bel vs.) kaybederdik sanırım.

A. Ama bu senaryoda ben de çalışacağım için bakıcı tutmam gerekecek.

Bana kalsa ben A isterim. İçim ancak öyle rahat eder ama ailem çok karşı bu bakma olaylarına. Onlar B dışındaki tüm seçeneklerde mutsuz olur. İkisi de bana ve kardeşime yük olmama konusunda aşırı takıntılı.

B zaten kendi evinden baska yerde olmak istemez ana biz gununirlik temizlikci bile zor bulurken bakimina guvenecek kisi bulmak zor. imkan varsa C en guzeli ama kardeslerime de yazik olur. insanlar boyle sorumluluk alinca bir anda hayatsiz oluyorlar ve o sorumluluk ustune yapisiyor. ama evliyken eve anne baba gelmesi allah korusun misafir olarak bile yatili kalmasini istemem hic benlik degil. eger alzheimer gibi bi hastaligi varsa D secenegi en sagliklisi ki bizimkiler de bunu ister muhtemelen

b.

Gördüğüm kadarıyla A uzun vadede her iki taraf için çok zorlayıcı oluyor düzenli bakım gerektiren hastalık durumlarında, C kardeşler arasında sürtüşmelere sebep olabiliyor, D ne yazık ki Türkiye'de hala insanlara tuhaf geldiği için çocuklarda vicdan azabına sebep olabiliyor, E aile ile olan ilişkinin kötülüğüne göre bir seçenek.

A. Daha genç ve bekarım ama alzheimer olan annemi baktım/baktık. Alzheimer hastasını biz ailesi olarak zor bakarken bakıcıyla nasıl olurdu düşünemiyorum. Annemden birkaç yıl sonra komşumuzun kardeşine teşhis kondu, bakmak istemediler ve bir bakımevi bulup yerleştirdiler. Kadıncağız bir yıl bile dayanamadı, öldü.
Genelde çevremdeki aileler de dünüşümlü bakıyor. Birkaç ay sizde birkaç ay başkasında şeklinde.

Bakıcılar 1000-2000 dolar arası alıyor diye biliyorum bu arada onu da hesaplıyor musunuz düşünürken?
Bakım evine verseniz de yine 500-1000 dolar arası bir ücret isteyecekler.
Kaldı ki her şey dahil mi yani ilaç veya bez paraları dahil olmayabiliyor onları da eklemek lazım.

@ananiyimioguz'un da işaret ettiği gibi, bakıcı ve bakımevi seçeneği artık biz fakirler için yok.

Verilen cevaplardan insanımızın yeni ekonomik düzene fikir olarak tam bir geçiş yapamadığı anlaşılıyor.

En güzeli yan daire, alt/üst daire vs gibi yakınlıkta oturup B seçeneği. Hem senin ayrı hem onun ayrı yaşam alanı olur, hem sürekli gözümün önünde olur. A ya da dediğim şekilde B diyorum ben.

insan eti ağırdır. kimseye bakamam. bakılmak da istemem ötenazi haktır.

mümkünse b yi seçerim.

Siz ne plan yaparsaniz yapin olay esinizin bu konuda ne dusundugunde dugumlenecek.Umarim anlayisli esleriniz vardir/olur

Bence insani olan hatta olması gereken A'dır fakat bugün Türkiye'de gerek toplumsal yozlaşma gerek egoizmden dolayı ebeveynler çocuklarına dahi bakmıyorlar, kadınlar evde yemek pişirmek istemiyorlar. Bana göre A dışındaki seçenekler tartışmaya kapalı benim için ama Türkiye gerçeği B ne yazık ki.

Annem anneanneme, amcam ve eşi babaanne ve dedeme baktı. Dede dışında ağır hastalığı olan yoktu, birlikte yaşadılar diyelim.
Annem de abimlerle yaşıyor. Ben başka şehirdeyim. Yaşlılığında da böyle devam ediyor diye düşünüyorum.
Kendi şartlarımdan bağımsız olarak ve annemle yakın bir ilişkim olsaydı B’yi seçerdim. Hasta insana bakabilecek beceriler yok bende.

valla benim için 40 olmadan yaşanacak bir durum olabilir. 32 yaşındayım babam neredeyse 80 olacak. ev üzerinde ev olmaz bence. bakımlık bir durum olunca da eşim de ben de çalışıyoruz nasıl bakacağız? imkanım el verdikçe "b" seçeneği benim için. öbür türlü gene evde yalnız kalıyorlar bir anlamı olmuyor.

parasından bağımsız olarak A. yani bakıcı fiyatı 100 dolar da olsa seçenek değil benim için. annem babam çocukken bakıcıya vermedi beni. ele ayağa düşmelerine de gerek yok, başımın üzerinde her zaman yerleri. şu an 10 dk mesafede yaşıyoruz, haftanın en az 3-4 günü birlikteyiz.

doğrudan süreci yaşamış ve hala da yaşayan biri olarak tecrübelerimi paylaşayım.

88 yaşındaki babam özel bir bakımevinde kalıyor. kendi isteğiyle oraya yerleştirdik. yani bizim için cevap önce a, sonra d.

a. evime alır bakarım.

çok vicdanlısınız ama sanırım işiniz gücünüz yok, çalışmıyorsunuz. yani evinize aldıktan sonra 24 saat yanında kalmayacaksanız evinize almanın mantığı nedir? evinize aldıktan sonra bırakıp gidebiliyorsanız zaten elden ayaktan düşmüş değildir.

babam hastaneden ilk çıktığında 3 ay kadar bizde kaldı. bizim bir şikayetimiz yoktu. keşke işsiz güçsüz adamlar olsak da evimizde bakabilsek. ben 3 ay işime gücüme gidemedim. ayağa kalkıyor, yürüyor, tuvalete gidiyor ama kalkıp dolaptan yemeği bulup, ocağa koyup, ısıtıp yiyemez. o yüzden iki öğün arasındaki süreden daha uzun yalnız bırakamadık. yemeğini koyup çıkıyorsun, diğer öğünden önce de dönmek zorundasın.

o yüzden a şıkkını eliyoruz. bakımevinde kalıyor olduğunu duyan pek vicdanlı kişiler evime niye almadığımı sorguluyor, ya da bana babasını köpek gibi barınağa vermiş şerefsiz ibne gözüyle bakıyor, yüzlerinden hissediyorum. ama karı koca sabah işe gidip akşam döndüğümüz evde bu adam bütün gün ne yer, ne içer, ne yapar, kimse onu düşünmüyor.

b. bakıcı tutar kendi evinde bakılır.

güzel fikir. babam bakımevinde kalmak istediğini söylediğinde ben de baba olur mu öyle şey, bakıcı tutalım evde baksın dedim. dedi ki naapıcam ben bakıcıyla bütün gün evde? evet minimum 1000 dolar gibi bir rakam istiyorlar. ayrıca evin elektriği, suyu, doğalgazı yine ödeniyor. babamın ve bakıcının yediği, içtiği var. üstüne bir de nazını kaprisini çekmeniz gerekiyor ve kalıcı olacağı da garanti değil, bir şeye tepesi attığı anda yaşlı maşlı demeden, haber bile vermeden çekip gidebiliyor, yüz üstü kalıyorsunuz. ekonomik de değil, verimli de değil. üstelik 7/24 kendi evinde kös kös bakıcıyla oturmak pek eğlenceli de değil. bir de kadının biriyle evde yalnız kadın "beni elledi, bana sarktı, taciz etti" dese, 88 yaşında al başına belayı.

c. tek çocuk olduğum ve benden başka bakacak kimse olmadığı için bu şıkka bir şey diyemiyorum. keşke 3-4 kardeş olsaydık da üçer dörder ay her birimiz baksaydık. hep bunun için keşke dedim. ama kime "keşke kardeşim olsaydı" dediysem "biz kaç kardeşiz de ne oldu, herkes birbiriyle küs, kimse kimseyle konuşmuyor, şükret haline" diyor. belki de böylesi daha hayırlı. öyle olsa ben baktım, sen bakmadın diye tatava çıkacaktı. hepsi tahmin tabii, bilemeyiz.

e. o kadar da şerefsiz vicdansız hayırsız değilim.

d. devlet bakımevleri kendi işini kendi görebilen ve aklı başında yaşlıları kabul ediyor. kendi işini, temel ihtiyaçlarını kendi göremeyen ve/veya alzheimer/demans hastası yaşlıları kabul etmiyor. sıraya giriyorsunuz, sıranız gelince kabul ediyorlar. sıra nasıl geliyor? birileri vefat ettikçe... babam çok şükür kendi temel ihtiyaçlarını görüyor, aklı da başında. ama biraz daha iyi hizmet için devleti tercih etmedik. devlet de ücretsiz değil ama özelin yanında çok cüzi bir ücret alıyorlar.

özel bakımevinde kalıyor. 3 öğün yemek veriyorlar. ara öğünlerde meyve, kurabiye, bisküvi falan veriyorlar. elektriği, suyu, ısınması içinde. bakım personeli var, hemşiresi var, doktoru var. ilaçlarını veriyorlar, çamaşırını yıkıyorlar, banyosunu yaptırıyorlar, sosyalleşebileceği arkadaşları var, kimsenin nazını çekmiyorsunuz, onlar size hizmet sunmak için uğraşıyorlar. devletin karşıladığı bütün ilaçları alıyorlar. babamın bez ihtiyacı yok, kullanmıyor. ama raporunuz varsa devlet bez için de bir ödeme yapıyor, onu veriyorsunuz, bezi de karşılıyorlar. yetmediği kısmı siz karşılıyorsunuz. başına bir iş geldiği zaman anında haberim oluyor, gerekiyorsa ambulans çağırıp hastaneye gönderiyorlar. düştü mü, kalktı mı, fenalaştı mı, rahatsızlandı mı aklınız kalmıyor. çok affedersiniz ishal olup tuvalete yetişemediği de oldu. evde bakıcı olsa eeh ben bununla uğraşamam diyip bok içinde bırakıp gidebilir, burada öyle bir derdiniz olmuyor, temizleyip, yıkayıp paklayıp, üstünü başını değiştirip sizi de haberdar ediyorlar.

bugünün fiyatıyla da aylık 23 bin lira ödüyorum, emekli maaşı ile hemen hemen karşılanıyor. kendisi de memnun, benim de kafam rahat. elbette evindeki kadar rahat bir ortam değil, yatılı okul gibi, öğrenci yurdunda kalıyor gibi. ama bu şartlarda hepimiz için en iyisi bu. üstelik kendi evini de kiraya verdik, oradan da güzel kira geliyor.

iyiki kardeslerim var: C
olmasaydi B + periyodik ziyaret
elden ayaktan dusmus bakim gerekiyse D

evliysem b ama ben de sık sık giderim, evli değilsem a ama bakıcı da tutarım maddi gücüm varsa.

Ben hareket halinde olursam, yeni yerler görür yeni tatlar denersem dinlenmis hissediyorum. Hiçbir yere gitmeyip evde yatarak geçirdiğim tatiller hiç yapilmamis hissettiriyor.

32 k

yeni yerler görünce, yeni şeyler tadınca yorgunluk gibi gelmiyor. sonrası için deşarj olmuş gibi hissediyorum hatta.

Gezip görmeyi seviyorum. Otel tatilinin yeri de ayrı, ama 3 günden sonra sıkıyor.

Tatil dönüşü evde 1-2 gün dinlenmeden işe dönemiyorum ben :)

Yiyip içip yatmalı tatilden çabuk sıkılıyorum, onu evde de yaparım (tropik adada çok huzurlu tatil hariç, ondan sıkılmam). Yürüyeyim, değişik şeyler yiyip içeyim, müze/antik kent/turistik yer gezeyim, işi düşünmeyeyim... Ama dönünce kendime gelmek için bir günüm olsun.

Hem de çok, g.t başı dağıtıyorum. Bazıları nasıl jilet gibi oluyor merak ediyorum.

cok hareket+1 guzel deneyimler yormuyor asiri bomba gibi donuyorum bir de denize falan gidince denizde hem yorulup hem dinleniyorum tatli bi yorgunluk o

City break'ler yorucu oluyor ama deniz tatillerimde zaman duruyor, yan gelip yatmali geciyor. Ama en pisi bayram, aile ziyareti, akraba ziyareti, misafir agirlama gibi angaryalarla gecen tatiller.

Kafa yorgunluğu ile vücut yorgunluğuna bağlı değişiyor. Kafa dağıtmak istediğim zaman aklı kurcalayan, yeni yerler gezmeli görmeli, tempolu tatil işe yarıyor. Overthinker insanı dünyanın en güzel denizine plajına da götürsen güneşlenirken aklından uzaklaşamıyor. Yoğun tatiller kafa dağıtmak için daha uygun bana.

Tatil kısa sürecekse yorucu oluyor çünkü zamanım az olduğu için gezmeyi ve görmeyi yetiştirmeye çalışıyorum.

Hayır

çok az miktarda dokerım birbirine yapısmasın diye ozellıkle kalitesiz markalarda cok faydalı oluyor olcek vermek gerekirse bir tatlı kasıgı kadar

suyuna salça soğan vs eklediysem ve suyunu iyice emecek şekilde hazırladıysam yağ da tuz da dökerim.

geçen yanlışlıkla döktüm sonra elleşmedim. yapış yapış olmayışlarını beğendim sonra, şimdi döküyorum hep.

Evet

annem döker. ben dökmem. çünkü biliyorum ki makarnanın yapışmasını engelleyen zaten makarnaya hiç değmeden su üstünde kalacak olan yağ değil, akdeniz tadında hazırladığımız tuzlu sudur.
makarna piştikten sonra yağlama işini de koyacağım sosa göre yaparım. sosun makarnanın üstüne yapışmasını istiyorsam yağlamam.

hayır. sadece tuz. yapışmıyor ki, yapışsa bile soslarken ayrılıyor o makarnalar.

hayır

Hayir, hic bir zaman yapistiklarini da gormedim.

Dişinle kır.

Bıçak

Dişlerim parçalıyor, minik sert parçalar halinde hiç olmuyor.

Aleti yok mudur bunun, ceviz kırma aleti gibi. Bıçak tehlikeli.

Böyle bir şey varmış. ama işe yaramaz.
www.trendyol.com

Ceviz kırma aleti için Antep fıstığı küçük kalır, kıramaz. Ya da deneme yap ceviz kiracaginin içine Antep fıstığı doldur, denk gelebilir birkaç tane. Bir de hazır Antep fıstığı içi satılıyor bir daha ondan alırsın

üstüne bez örtüp oklavayla vurun demişler. iç fıstık almayı ben de biliyorum rock n roll, aça aça yemek ayrı zevkli. belki bir tekniği vardır bu işin diye sordum aslında.

Mutlaka biliyorsundur, senin bir şeyi bilmeme ihtimalin yok. Neyse, en olmadı taş bul onunla kır.

onun da ayrı kıracağı var daha küçük. geçenlerde antep bakırcılar çarşısından almıştım. şöyle bir alet: amzn.eu

Pense ağzındaki ara boşluklu kısımla kırın

Antep fistiginin acik kismi alt kesici dislerin oraya gecirilir ve ust kesici dislerde bastirarak ikiye ayrilir. Elle acarak antep fistigi yemek amelelik bence

dikkat ederek pense ile, veya özel tasarlanan fıstık kıracakları ile

İlk önce ağzı en açık antep fıstığını fedai olarak seçip elinle açıyorsun.
Sonrasında ikiye ayrılan o kabuklardan birini alıp diğer az açık fıstıkların arasına sokup çeviriyorsun. Bir nevi basit makine görevi gördüğü için hiç zorlanmadan açılıyor.
Kendimi bildim bileli antep fıstığını bu yöntemle açarım. Tırnaklarımın bozulduğu olmadı henüz.

pense / kargaburun ile hafifçe bastırarak.
veya üzerinde soğan domates dilimlediğimiz kesme tahtasını dik olarak vurarak.

juliette +1

Bir tane kabukla diğer kabukların içine sokup çevir direk açılır

diger antep fistiklarinin kabuklariyla acabilirsiniz. kabugu sokup ince aciklik kisminda dondurunce aciliyor. :D

Ben de çiçek gönderdim, umarım mesaisi bitmeden çiçek teslim edilir diye dua ediyorum.

normalde sürekli hediye alır, sürpriz yaparım ve fakat sevgililer günü ve kadınlar gününde zerre bi' şey alasım bi' şey yapasım gelmiyor.

sevgililer günü ve kadınlar günü gibi yapay günleri kutlamıyoruz.

Sağdan soldan topladığım çiçek, püsküllü ot, yaş ve kuru yaprak, ağaç kabuğu, çiçek tomurcukları vb şeylerden ufak buketler yapıyorum ben. Böyle günler hediye yapmak için hoş bahaneler yaratıyor bence. Para ödeyip yollanan çiçekleri değersiz buluyorum, emek ve özen görmüyorum çünkü

Bugün, bir kadın olarak ben bana hediye alınsın vs. istemem. Çünkü kadınlar gününün ortaya çıkışına baktığımızda aslında çok trajik bir durum var. Yılda 1 kez hediye vermek yerine, kadınların yaşam mücadelesine destek vermek, her bakımdan cinsiyet eşitliği için mücadele verilmesi tercihim olurdu.

vücut sıcak. üşümüyoruz :P

Maslow'un ihtiyaçlar piramidinde dördüncü sırada beğenilmek var.

Bende böyle bir ihtiyaç yok deme. Bu bilimsel bir gerçeklik.

Konuya gelirsek, adam beğeniliyor ve beğeni bakışları alıyor ki öyle yapıyor. Telefon numarası tutuşturma konusuna gelirsek, oluyor gerçekten, oldu.

Ama ben gelişmiş bir vücudun, iyi bir meslek, saygın bir yaşam tarzı, düzgün kılık ve kıyafet, düzgün bir çevre ve entelektüel bir yapı eşliğinde anlamlı olduğunu düşünüyorum.

Günlük hayatta insanların yapıp da statü aracı olmayan bir şey var mı?

Kahve içtiğimiz yer, giydiğimiz markalar, izlediğimiz filmler, okuduğumuz kitaplar, siyasi görüşümüz, gittiğimiz yerler, bildiğimiz şeyler, tanıdığımız insanlar, kullandığımız telefon, hobilerimiz, arabamız, evimiz... Hepsi öyle ya da böyle kimliğimizin bir parçası, içinde olduğumuz sosyal gruplardaki yerimizin belirleyicisi, karşı cinsle iletişimimizde birer imleç olmuyor mu?

İzmir'de hava 12 derece şuan t-shirt ile geziyorum iş yerinde. Hafif serinliği severim. Geniş sırtım ve seksi kaslarım ile mutluyum. Kadınlardan bir beklentim yok ama bakışları okumayı bildiğim için hoşuma da gidiyor aldığım Vibe. Kafa yaşamak istersem bir şeyler içiyorum, farklı şeyler yapıyorum t-shirt kafası kesmez beni.

Onlardan biri benim abim. Tek motivasyonu: "Kadınlar bakıyor." Kendini salmayıp vücut çalıştığı dönemlerde iki haftada bir sevgili değiştiriyor. Abimle bu süreçte takılanlar da üniversiteli ya da yeni iş hayatına atılan kızlar. Ciddi bir ilişki arayışında değil zaten.

diri memeleri olup meme dekoltesi giyen, uzun sekilli bacaklari olup mini short ve etek giyen kadin neyi yasiyorsa onu yasiyorlar. erkegin genel olarak cok estetik bir vucudu yok, artik antik yunan doneminde de yasamadigimiz icin ortalama bir erkegin armut gibi vucudu var. bunun uzerinde olanlar da bunu gostermek istiyor.

Kendimizi iyi hissediyoruz

beğenilme beklentisi her insanda mevcut. bazı insanlar güçlü olabileceği yöne yöneliyor. vücut yapıp t-shirtle gezip beğenilme beklentisiyle gezen arkadaşın beklentisiyle ona numara verenin beklentisi aynıdır zaten.

ben de kışın şirkete full tshirt ile giderim. sağ kol full sleeve dövme ama amacım bu değil. bana sıcak basıyor, ben gömlek de giyemiyorum hatta patronla papaz oluyoruz sürekli :)

şu cebe numara koyma mevzusu da doğru. benim başıma gelmedi ama kuzenimde harley vardı. ışıklarda durdurup ahlaksız teklif etme teklifinde bile bulundular bi tur karşılığı:)

@Kid, bence onlar Harley'e vurulmus(:

kardesim gorup gorebilecegiz hot boy sayisi belli sen neye mani olmaya calisiyorsun ki? ayrica istedigini giyer teshircilik degil bu. gorsem gercekten sicakladigini dusunurum btw bunlar kolay kolay bot ve mont da giyemezler veya cok kalin degildir montlari. saglikli beslenince usume olmuyor sanirim. ben yedi kat yorganin altinda yatarken donla gezebiliyolar. ustune bir de bizi isitabiliyorlar. pekmez ye senin de olsun

Başarılı olmuş ve göstermek istiyor. Kolay değil kan, ter, gözyaşı.

@your
ufak bir farkla, kuzende de 6pack vücut var :)

1. kattayım ancak altta dükkan var ve küçük bi üst depoları var sanırım, yani 2,5 katta gibiyim. atlamam muhtemelen çıkışa yönelirim panik olmazsam ve direkt yıkılmazsa, daha kötü bi senaryoda muhtemelen cama yakın bi yerlerde yaşam üçgeninde beklerim herhalde.

Atlamam.

Aniden vuran depremde beklemeye vaktin olacak mı :)?

Kaçabilecek gibiysem direkt dışarı çıkarım, yoksa sığınacak görece güvenli bi yerde yaşam üçgeni yaparım sanırım.

Kat-1

atlamam. 3 katlı bina. 3. kattayım.

atlamam.
5. kat

Hayır.

Bence deprem oldugunda balkondan atlamadıgımda hayatta kalma ihtimalim çok daha yüksek. 23. Kat

Gaziantepliyim depremi yaşadım ve atlamadım. Atlamam da. Tek mantığım sakat kalmaktansa ölürüm daha iyi.

Atlamam da aynı zamanda atlayamam da.çünkü büyük depremlerde yürümek bile zor.

Legolas gibi yere düşen taşların üstünden sekemezsin.

Atlamam valla deprem aninda kal geliyor korkudan, oyle bekliyorum. Yalniz yakalanirsam bitince bile herhangi bir sey yapamama ihtimalim yuksek soku atlatana dek.

Deprem görmemiş insan cümlesi olmuş bu. :) Sen merkez üssü senin şehrin olan 6'dan büyük depremde bina çökecek gibi olana kadar biraz bekleyerek atla, söz ben seni aşağıda tutarım. Ahahah

Evimin balkonundan atlamam. Zemin kat değil ama yakın.

hocam oldu olacak şey yap bina çökene kadar bekle, çökerken tam zemin seviyesine geldiğinde yere atla böylelikle sıfır hasarla kurtulursun.

bunlar hep fizik, bilmek lazım.

şaka bir yana 1. kat falan değilse atlamam. bir de insan şeyi bilemiyor. hafif sallayıp geçecek mi, çok salladı ama duracak mı, devam mı edecek. gece uykudan uyandırdıysa, şuan depremin neresinde uyandım? ha yıkıldı ha yıkılacak mı? kaçsam, koşarken absürt bir şekilde yıkıma yakalanırım da ezilir miyim? en iyisi güvenli bir yere çömeleyim... diyorsun sonra.

antep de biz de 8e yakın şiddette depremi yaşadık. ölümü bekledik gibi bir şey oldu.

Kat: 7

Yüksek giriş dairede oturuyorum. Altımda bahçe katı var apartman girişini sokağa aşırı güvensiz bir köprü ile bağlanıyor. Camdan atlasam -1 e düşecem hiç çıkışım yok, kapıdan çıksam o köprü kesin çökecek gene hoop-1 ben evde durayım en iyisi.

15.kat
o ana bağlı teksem gözüm keserse ve 1.katta falan olursam atlarım.
ama tek değilsem aklıma eşim ve çocuğum gelir onların yanına koşarım ne olacaksa onlarla olsun derim atlamam beklerim.

@edmond Honda aslında haklısın galiba. Büyük bir hayalim var, artık seneye diyelim. Matematik en önemlisi benim için. Galiba olmayacak. Yine de belki başka öneriler de gelir.

dgs çok basit bir sınav. bu dört ayda planlayarak çok çalış, elinden geleni yap. olmazsa seneye elinde bir baz olur en azından. seneye dersen şimdi hiç çalışmazsın, bir bakmışsın seneye olmuş, yine dört ayın var.

@ gabe h coud hayalim veteriner hekim olmak. Aşırı istiyorum, olursun ama ömrünün 10 yılından vazgeçeceksin deseler kabul ederim o derece. Matematik çok zorlayacak, ama deneyeceğim.

DGS basit bir sınav ama bir o kadar hazırlanan var. Eskiye nazaran kontenjanlar azaltıldı. Tavsiyem hangi bölümden girecekseniz bu seneki sıralamalara bakıp ona göre hazırlanmaya başlayın. Belki dört ay sizin için yeterli olacaktır.
Benim Hocam youtube kanalında Deniz Atalay var, anlatışını beğenmiştim, göz atabilirsiniz.

Ben 2 kere kazandım. Matematik olmazsa olmaz.

Hatta ikinci girdiğim sınavda sadece matematik yaparak daha yüksek puan almıştım.

Sınava girmeden önce girmek istediğim bölümün siralamasini ve ortalama net sayılarını hesaplanmıştim.

Sayısalda 70 soru cozmedigim takdirde Türkçe'ye hiç dokunmadan sınavdan çıkacaktım.

65 ya da 67 soru cozmusum. Türkçeyi boş bırakıp çıktım. Sınav sonuclari açıklandı. matematik netlerinin ortalaması düşük olunca bende yüksek net çıkardığım için puanım Türkçe cozmedigim halde daha yüksek geldi.

Hobi olarak geçen yıllarda girmiştim. Dgs nin olayı denildiği gibi hız. Bir puan hesaplama yapıp ortalama bir aralık belirle çözmen gereken soru sayısı için. Konulara çalışırken bu soru sayısını doldurabilecek ve en kolay gelen konulara ağırlık verip çalışmayı deneyebilirsin eğer 4 ayda matemtiğin hepsini halledemem diyorsan. Yani eğer hepsini az az öğrenip sınavda bocalamaktansa stratejik konular belirleyip onlrdan fire vermemeyi denemeyi seçebilirsin.sanırım veterinerlşk sayısal puan istiyor. Yani türkçeyi full yapsan bile iyi bir matematik neti yapmadan kazanman mümkün görünmüyor. Sözelci matematik temeli olmayan bir eski bir arkadaşım zamanında antrenmanlarla matematik diye bir kitaptan çalışıyordu bu arada. O da aklında bulunsun. Başarılar

4 ayda zor hocam hiç temel yoksa, hayallere kapılmaya gerek yok.
Benim de mat zayıflı 5-6 net anca yapıyordum 60 sorudan öyle söyleyeyim.

tekuzem.com

şuradan eğitim aldım. ister canlı ister de geçen senenin derslerini toplu alabiliyorsunuz daha uyguna. direkt hoca nokta atışı çözüm yollarını söylüyor. baktınız formül aklınıza gelmedi, nasıl tekniklerle cevaba ulaşabileceğini anlatıyor. yani tam sınava yönelik.

Önce 8 ay konu çalışarak, not çıkartarak, kopya defteri gibi bir defter oluşturarak (konu konu), örnek sorular çözerek, onları da notlara ekleyerek dgs için mat. müfredatını bitirdim. Hep dışarıda kütüphanede çalıştım. sabah işe gider gibi çıkıp akşam dönüyordum.

konuların bitmesi yetti mi? yetmez hocam ilk sınava girdiğinde 20. soruya gelirsin bi bakarsın süre bitmiş. hız lazım, pratiklik lazım.

aldım kopya defterimi yanıma. başladım deneme çözmeye. 10 net 20 net 45 net.. aman allahım neler oluyor. bir yerden sonra SORU GETIRIN moduna geçtim.

artık deftere de bakmıyordum sadece deneme çözüyordum. 30-45 net arası gidip geliyorum denemenin zorluğuna göre. zaten 10 soru falan geometriden oluyor ona hiç çalışmadım açıkçası matematikten 35 üstü net alsam yetiyordu mühendisliğie, okul puanım yüksek olduğu için. türkçe bile çözmeme gerek yoktu.

ama siz baktınız süreyi matematikte yetiriyorsunuz, türkçe de çözün mutlaka. geometri de çözün. benim gibi tembellik etmeyin. şimdi diyeceksiniz lise konularından bu kadarcık mı net çıkartıyorsun fullemen lazım. Arkadaşlar ben girmeden önceki yıllardaki deneme sorularına baktım çerez çerez saçma sapan sorular. Fakat son 10 yılda en basit soruya bile mantığı zorluyacak trickler eklemişler elemek için, önce bi oturup onu düşünüyorsun. Bu da zamanının gitmesine sebep oluyor. Hikaye gibi matematik sorusu yazıyor adamlar.

neyse işte girdim tam 35 net aldım. benim girdiğim dönem zordu 2016 falandı. 3000. olmuştum. fena değil yani 5-6 netle başlayan biri için. Tam burslu istanbulda mühendisliğe girdim. Girdiğim bölümün lys puanı 405 falandı. Normalde her yerimi yırtsam zor alırdım lys tarafından yürüseydim. Ama dgs ile bir kaç ufak yeri yırtmak yetti.

2007 ya da 2012

Ben hicbir yila donmek istemiyorum ya dusununce iyi boyle. Ama hazir fantastik bi sey isteyebiliyoruz 1 sene zaman dursun da kafami dinleyeyim istiyorum.

2013 ve 2016.

@gabe h coud o dönem resim kursuna gidiyordum. Gerçi hayatımın her evresinde bir resim kursu olayım oldu benim. O ilk resim kursu deneyimim. Müzik dinleyerek yapardık resmimizi. Çok güzel bir japon ninnisi çalardı, playlistte vardı. Hep o ninni çalsın diye beklerdim. Hiçbir yerde de bulamadım o ninniyi. Aslında sorumu eksik sordum. Neden dönmek isterdiniz o yıla diye editleyim sorumu.

2009 yazı.

2010

2019. herhangi bir yılım 2019'a yaklaşsa kendimi şanslı sayarım.

2018-2019
-sıklikla isvicreye gidebildigim
-yok yea takiliyoruz sadece dedigim adamla hayvan gibi ask yasadigim
-karsimiza cikan her zorlukla eglenip guldugum hic yorulmadigim
-is hayatina baslamamla grafigin dustugu o yillar

2013-2014

2003-2004

2011-2015 arası bir yerler olur. spesifik olarak belirtmek gerekirse 2013.

Bence nasıl evlilik teklif ettiğinizden daha önemli bir şey varsa zamanında teklif etmek :D sizin durumunuzda mesela karşınızdaki kişi "hadi artık teklif et" deme ihtiyacı hissetmiş. Bu sürprizin bir kısmını baltalayan bir şey. Bu kişi bunu söylemek istemezdi, kendiliğinden olsun isterdi. Bundan sonrası yokuş aşağı olur, tadı kaçar, arıza çıkar, hevesiniz kursakta kalır, en iyi planla da gelseniz birkaç ay önce yaptığınız vasat bir plandan daha az sevinç yaratır vs. Neticede yine evlenirsiniz önemli değil, ama hani kaygınız en iyiyi bulmaksa diye söylemek istedim.

Gidin cafede teklif edin.

ve belediye otobüsü beklerken evlilik teklifi alan ben ortama giriş yapıyorum :D

ya bir kere restoranda diz çökmek mi kaldı derken asıl diz çökmek mi kaldı??? basitliğini geçtim aşırı manasız bir durum. yani yemeğin ortasında şimdiki eşim diz çöküp yüzük çıkarsa ay ne oluyoruz derdim. üstelik insanlar da bize bakacak vs... özel bir durumu genel hale getirmek aşırı saçma geliyor bana. kız istemeye meşale yakarak gitmek gibi bir durum.
...

bence baş başa olduğunuz bir an çıkar ver. eve çağır, otele götür ne bileyim bungalovlar meşhur bu ara... hepsi olabilir yani.

@edmond honda Çok da değil aslında, abartılı veya büyük şeyleri sevmez. O zamanından ve sürekli beklenti yapıp bir türlü edemeyip sarkıtmamdan rahatsız oldu. Yoksa yolda yürürken teklif etsem bile mutlu olacak bir insan.

@dissendium Çok klasik geliyor ve sık yaptığımız bir şey değil, özel gün haricinde boğaz manzaralı bir yerde yemek yemek. Direkt niyeti ortaya çıkaracak bir şey gibi.

Kadınım. Sizi seviyorsa evde etmeniz bile çok mutlu eder/etmesi gerekir. O yüzden samimi bir anınızda edin.

Oncelikle diz mi cokeceksin gercekten. Cokme : D

Cikar yuzugu ver yemek esnasinda. Limonlu bahce ilk bulustugunuz yer madem bence guzel olur. Hic gitmedim oraya, cok sikisiksa dedigin gibi yani yan masalar her seye sahit olacaksa yakinen baska yere gidin.

Sizin durumunuzdan ayri konusuyorum ben genel olarak bi yemekte, aksiyonsuz sade bir teklifi tercih ederim. Belki bu yuzden hic teklif asamasina gelememis de olabilirim, gosteris seven kadinlar daha talep goruyor : D

Ama naparsan yap diz cokme plz djdj

fotograflara baktim bana cok tatli ve sirin bir yer gibi geldi ya. yapi olarak öyle abarti seyleri sevmeyen, zamaninda kalabalik ortamda evlenme teklifi istememis biriyim.

pazar kahvaltisi icin yer ayirtip sonra uygun bir anda teklif edilebilir gibi geldi bana. manevi bir degeri de var mekanin sonucta. organizasyondan cok söylediginiz seyleri düsünmek önemli bence, dümdüz teklif etmeden öncesinde bi kac güzel söz vs.

Evlilik teklifi çok abartılacak bir şey değil aslında. Çok uzun uzadıya plan program yapmaya gerek yok. Evlilik teklifinde dikkat edilmesi gereken tek şey diz çökmemek :)

Ben limonlu bahçeye bundan Birkaç yıl önce gitmiştim Bence tatlı bir yer. Yani bence evlenme teklifi olayı tamamen karşındakine bağlı bir mesele. karşındaki Eğer böyle abartılı ve Instagram'da paylaşması için böyle havalı bir yer bekliyorsa limonlu bahçe olmaz fazla sade kalır.

Benim bir arkadaşımı sevgilisi Karaköy'de yemeğe çıkartmıştı Boğaz manzaralı rakı içmeye gitmişlerdi ama kız direkt de anlamıştı bugün bana evlenme teklif edecek galiba Çünkü bana güzel giyin falan dedi demişti. Yani eğer öyle bir ortam bekliyorsa anlayıp anlamaması önemli değil öyle bir yere götür.

Ama zaten mütevazı ve böyle daha sadelikten hoşlanan biri ise yemek yedikten sonra tatlınızı yerken yüzüğü çıkarıp işte teklifini yapabilirsin.

Ya da mesela Taksim'de Bir Şarap Evi bulup gel şarap içmeye gidelim Yarın akşam deyip böyle şarap içtikten sonra biraz Çakır keyif olduktan sonra yüzüğü çıkarıp romantik bir konuşma yapıp o şekilde de teklif edebilirsin.

Bu arada Bence de diz çökme hiç güzel bir hareket değil. Benim eşim evlenme teklifi ederken böyle insanların içinde diz çökseydi pek hoşlanmazdım.

her zamanki yerde teklif yapma bence. daha özenli olduğunu hissettirebilirsin de asıl mevzu evliliğe hazır olduğunda teklif etmek diyeyim ben de. teklif edip 2 sene sonra evlilikse sevgililigi bozma hiç

Şöyle bir fikir geldi aklıma. Bu fikir için ayrı duyuru açabilirsiniz sizce nasıl diye.

Gayrettepe metro durağının altında Diyalog Müzesi var. Sessizlikte diyalog ve karanlıkta diyalog diye 2 bölümden oluşuyor. Sessizlikte diyalog duyma engellilerle empati yapabilmek için kurulmuş karanlıkta diyalog ise görme engelliler için.

Sizin yerinizde olsam Sessizlikte Diyalog'a katılırdım.
www.istanbuldiyalogmuzesi.org

İşaret dili kullanmaya çalışıyorsunuz. Cafe bölümünde işaret diliyle sipariş veriyorsunuz falan. Kulaklık takıyorsunuz, sağır oluyorsunuz o an yani gerçekten. 3-4 aşamadan oluşuyor. Oyun gibi düşün bazı aşamalar oluyor.

Ben olsam etkinlik sonunda işaret diliyle evlilik teklifi ederdim yüzüğü de o an çıkarırdım.

Hiç beklemediği bir anda sürpriz bir teklif olur. Böyle bir etkinliğe davet ettiğiniz için ve duyarlı bir insansa daha fazla etkilenir. Çıkışta da metroya binin, taksim'e gidin, önceden manzaralı bir yerde rezervasyon yap, geceyi yemekle taçlandır. Bitti gitti, hayırlı olsun..

Ama tabi diyalog müzesini arayıp sorun etkinlik sonunda yüzük çıkarıp teklif etsem saygısızlık olur mu, o an eşlik edecek olan duyma engelli rehbere de bilgi verilir öncesinden. Ne olduğunu anlar en azından, insanlar alkış falan yapar. Bence onlar için de ilginç ve unutulmaz bir deneyim olur. Ben olumsuz bir şey diyeceklerini sanmıyorum. Max 2 dakikalarını çalmış olacaksın. Bunun için sıkıntı yapmamalılar.

Cesario +1.

Tabii ben "Akşam birlikte yemek yeriz, balık aldım" diyen bir adamın evine gidip, balık, salata falan hazırlayıp; sonrasında koltukta dizi izlerken evlilik teklifi almış bir insanım. Hala neden böyle oldu diye düşünürüm. (Şovlu evlilik teklifleri beni utandırır ama benimki de çok özensiz bence, belki kabul etmesem bugün daha mutlu olurdum.)

Güzel şık bi restoranda edin teklifinizi. Diz çökmeye, çok dikkat çekmeye gerek yok. Evet gönlü olan kadın için bunların hiç birine gerek yok, ama yıllar sonra da hatırlanacak bir anı olarak kalacak, arka planı güzel olsun.

@cesario Fikir çok hoşuma gitti. Daha önce Karanlıkta Diyalog'a gitmiştik kız arkadaşımın isteğiyle. Sessizlikte diyalog'a da gidelim demişti birkaç kez ama gidemedik henüz fırsat olmamıştı. Değerlendireceğim bunu sağolun.

Benim için bir önemi yok

önemi olmaz olur mu, var. maaş yatıyor. ama bunu görünce baktım, daha yatmamış :(

Ya çok saçma, dümdüz gün işte... dedi sabah uyanınca bugün 29 şubat diye mutlu olan insan :))

"Yıla fazladan gün eklendi ehehe" diye seviniyorum şahsen ben.

Edit: Niye 2100'de yokmuş ki diye merak ettim. Başkaları da merak ederse buyurun airandspace.si.edu

yani 29 şubat 2096 tarihinden sonraki 29 şubat 2400 yılında mı olacak?
başka bi deyişle biz ve bugün doğan insanlar öldükten sonra kimse 29 şubat tarihini yaşamayacak. 2400 yılında insanlık olur mu, sanmam.

ya ben heyecan duymadım çünkü takvim ve bu tarihe karşı malumatım çok düşük. ama belki 4 yıl sonra heyecan duyarım.

1 marta yetişmesi gereken işler vardı. bu hafta biraz savsakladım nasıl olsa ekstradan bi gün var diye.

edit:
ben sadece "dörtyüz'e bölünen yüzyıllarda" gibi düşünmüşüm hatalı olarak.
bi nebze heyecanım azaldı şimdi. düzeltme için teşekkürler.

@birseysorcaktim

Hayır 2096'dan sonraki 2104'te olacak. 100'ün katı yıllar için bu sadece. Onun dışında dörde bölünen yıllarda olmaya devam edecek tabii ki

Bizim maaşlar ayın son günü yattığından maaşı 1 gün geç almamıza vesile olduğu icin 29 şubat'ı kınıyorum.

Umrumda olmayan herhangi bir gün..

Bana bir şey ifade etmiyor. Ayın son ya da ilk günü maaşını alanların daha net hissettiği şekilde +1 gün oluyordur ama tabii. Ben ay ortasında aldığım için farkında bile değişim. Gerçi artık 21 Aralık gece indirimleri dışında herhangi bir şekilde bu günlere dikkat eden yok sanırım.

Ben de severim. Bir de ekinoksları... Yarın güneş aydedeyi yenecek derim, diğer sefer aydede kazanacak derim, sevinirim içimden :)

Yüksek sesle konuşuyor ve bu huyuma sinir oluyorum. Farkına vardıkça sesimi kısıyorum.

Yüksek sesle de mırıl mırıl alçak sesle de konuşan insanlara sinir oluyorum. Geçen bir bankada bankoda kadın bilgisayardan mırıl mırıl bir şeyler okuyor arada soru soruyor duymayınca tekrar sorarken suratını ekşitiyor. Kendimi eksikli hissetmeme sebep oldu. Ertesi günü yine gitmem gerekti. Sıra beklerken 2 farklı müşteriye de aynı şeyi yaptığını gördüm.

Herkes orta yolu bulmalı.

çok olmasa da yükseğe yakın sesle konuşuyorum sanırım.

Ama mırıl mırıl konuşan insanlara tahammülüm yok gerçekten. Bana dedikoducu tipleri çağrıştırıyorlar. sanki sürekli bi dedikodu halinde oldukları için normal sesle konuşmayı beceremiyor ve mırıl mırıl konuşuyorlarmış gibi :-P

Yüksek konuştuğumu sanıyorum ama çok alçak konuşuyorum, başkaları duymuyor.

makul ya da daha alçak bir sesle konuşurum. yüksek ses beni rahatsız ediyor, aynı zamanda içinde olduğumuz topluluğu da rahatsız eder ve "neden konuştuğumuz şeyi herkes bilsin ki" gibi hislere girerim. benimki de %100 sağlıklı bir düşünce değil ama yüksek ses kesinlikle yanlış...

Alçak. Telefonda, WP ses kayıtlarında sesini yükseltsene tepkisi çok alıyorum.

Yüksek sesle konuşan bir köylüyüm ve bu huyumdan nefret ettiğim gibi utanıyorum da

Duyma konusunda az da olsa sorunu olan insanlarin yüksek sesle konustugunu fark ettim. ben ise normal konusuyorum.

Alçak sesle konuşuyorum, hatta bazen ağzının içinden konuşuyorsun diye eleştiriliyorum ama yine de kafa ipmektense içime içime konuşurum daha iyi. Çünkü yüksek sesle konuşan insanlardan aşırı rahatsız oluyorum, bu konuda özellikle ayrı bir takıntım var.

alçak sesle konuştuğuma dair çok dönüt alıyorum iyisi mi bir diksiyon eğitimi almak.

ne alçak ne yüksek sesle konuşuyorum. ortalama olması gereken tonda.

alçak sesle konuşanlardan hazzetmiyorum. sinsi ve arkadan iş çevirmeyi seviyorlar gibi geliyor.

yüksek sesle konuşana da ağız burun girmek istiyorum. hele ofis, toplu taşıma gibi yerlerdeyse tam bir hanzo oe olduklarını düşünüyorum.

Alçak sesle konuşurum. Yüksek sesle konuşanlarla bir yere gidemiyorum, utanıyorum.

Eskiden utanç dolayısı ile alçaktı(sosyal fobi), eğitim alınca normal seviyeye çektim konuşma sesimi. Yüksek sesle konuşan insanları gürültücü olarak etiketlerim ve sesten rahatsız olurum. Görülme ve duyulma ihtiyacı ile ilgili olduğunu düşünüyorum yüksek sesin. Öfkeliyken ses yükseltmek de duy/gör artık beni davranışı olduğu için, yüksek sesle konuşan insanları bağırıyor gibi algılar ve hafif bir tedirginlik ile rahatsız olurum.

hiç böyle bir şey yokken son 3-4 yılda cok fazla "sesini duyamıyorum" yorumu almaya başladım. konusmaya enerji harcamak istemiyor gibiyim.

Yüksek sesle konuşanlara çok öfkeleniyorum, normal sesle konuşmaya çalışırım. Bir şekilde yükseldiğimi farkedersem hemen düzeltiyorum.

Normal sesle konuşuyorum. Sadece sinirlenmişsem ya da heyecanlanmışsam yüksek sesle konuşuyorum. O zaman da kontrol etmeye çalışırım.

Normalde "normal" bir tonla konuşurum öyle çok sesimi yükselten biri değilim ama kısık sesli konuşmak gerektiğinde çok beceremiyorum, fısıltıyla konuşmak mesela çok yorucu geliyor bana.

Bi de bazen gaza geldiğimde anlık yükselmeler yaşıyorum ama kendime kızıp düzeltiyorum.

Genelde hızlı konuşan biriyim, çok kelime yutmam da bazen kaptırıp gidince karşıdaki için anlaması zor olabiliyor.

alçak. ses tonum da yumuşak sanırım, farkedip yükseltmedikçe sesimi duyuramıyorum çoğunlukla. uğraşarak varsayılan değerleri yükseltmeye çalıştım bir dönem, askerken de çok bağırdım ama dönüşte yine indi, çözüm olmadı. ancak hararetli konuşurken ve sinilenince artıyor. benim kadar alçak sesle konuşan bir arkadaşım yok o yüzden nasıl hissettirirdi bilemiyorum, duruma göre ya sinir bozucu ya da gizemli olur herhalde. yüksek konuşulmasını da gereksiz agresif bulurum rahatsız eder beni.

Kuvvetli bir alkış.

Yani açıkçası bu durumdan memnun değilsen yeme işini durduracaksın. Buna diyetisyen ne yapabilir ki, sen kendini motive edeceksin. Kendine kafam iki kat oldu sonra gıdım çıktı deyip kendini durduracaksın. Ben de çok kilo alıp verdim. Bu iş sende bitiyor. Ben kendimi motive ettim mesela. Şu an gayet iyi görünüyorum. İstersen yaparsın.

Sabretmen gerekiyor. Sağlıklı yemeyi düzene sokmaya çalış. Sporu da zamanla oturtmaya çalış. En azından günde belli bir süre yürüyüş olabilir.

İkisini birden yapamıyorsan yemeni düzeltmekle başla. Belki bunları yaparken sevdiğin başka şeylere de odaklanabilirsin. Yemek yerken sevdiğin bişeyler izlemek, spor yaparken müzik dinlemek vs. gibi.

sağlık problemin olabilir mi acaba. şeker vb.

iltihap olabilir. doktora git. şimdi imkanın yoksa yarın git :)

yapabileceklerin:

evde sinüs rinse varsa, sinüs rinse yap.
sakız çiğne
esne ve yutkun
ağzını ve burnunu kapatıp burnundan nefes vermeye çalış
kulak damlası varsa, kullan

@gabe h coud aslında yapmadığım şey kalmadı. En son sinirden kulağıma tekme atmaya kalktım.

Muhtemelen kir birikmiş, tıkamış. yıkatacaksın, geçecek. Doktor şart gibi.

Şöyle bir yöntem de var derler ama bilemem.
www.youtube.com
www.trendyol.com

tekme atma, yumruk at. daha verimli.

bana kbb doktoru serumex vermişti. içinde gliserin olan bi solüsyon, büşon (kulağı tıkayan kir) yumuşatmaya yarıyor. ondan alabilirsin. bir ihtimal yumuşayıp kendi kendine akarsa rahatlayabilirsin. akmasa bile kbb'ye gittiğinde temizlik işlemin rahat olur. o kir sertleşince fena acıyor çünkü.

bir de kulak çubuğu, kulağın kaşınınca parmak sokmaca gibi aktiviteleri bırak. duşa mümkünse vazelinli pamuk tıkayarak gir. girmem dersen duştan sonra kulaklarına fön makinası tut. nem kalmasın.

1) Ilık su dolu su bardağına yarım çay kaşığı tuz, yarım çay kaşığı karbonat koyarak karıştır ve bu su bitinceye kadar burnuna sonuna kadar çek avuçların yardımıyla.

2) Google’dan Valsalva Manevrası’nı aratıp uygula. Bunu burnunu yukarıdaki adımla temizlediğinde yap ve günde 3 kezden fazla uygulama.
Kısaca: Burun deliklerini kapatıp burnundan üflemeye çalışırsın.

3) Ağrıyan kulağın sağ ise kafanı sağa, sol ise sola 30-60 derece eğ ve tek ayak üstünde zıplarken, dilin sonuna kadar dışarıda olacak şekilde serçe parmağını kulağının içine sokarak sarsmayı dene. Yani kulak kaşıma hareketi.

Sonuçta bunlar eğer komplikasyon yoksa rahatlatacak şeyler. İç kulak iltihabı geçiriyorsan antibiyotik, kulak damlası ve burun spreyi kullanabilirsin.
Bunu KBB uzmanı gördükten sonra reçete edecektir.

Geçmiş olsun.

Çok ciddi iltihap var agzinda, antibiyotik tedavisi görmesi gerekecek muhtemelen, bir süredir yemek yiyemiyor olabilir umarım buna bağlı başka bir sıkıntısı çıkmaz.

Calisivirüs olma ihtimali var. Mutlaka veterinere götür. Hatta teşhisi bana da söylersen mutlu olurum.

salya akıyor ağzından çok değil ama dudak etrafında ıslaklık var. sureklı yemek ıstıyor. yanı iştahı yerınde. fakat dişleri mi ağzımı ne bu ozellıkle o beyaz kur gıbı olan salkımsı sey ndır anlamıyorum. o nedenle sormak ıstedım.

Agzinda salya olmasi hayra alamet degil. Veterinerde kuduz asisini da yaptirt mutlaka.

Ahaha :D oltaya getirip bizi uçurtacak mısın? Yine de formata uyması için cevap vereyim: başım ağrıyor sabahtan beri.

neden ki, bu dertlesme duyurularini da mi yasakladilar?
o yuzden mi duyurunun helvasini yiyoruz?

Çalışıyorum. Bir insanın işine aşık olması çok güzel bir duygu. İşimle sevgililer gününü kutluyoruz :))

idare eder. iş 9,5/10. özel hayat 2/10.

@rock n roll, ne mutlu sana! ne is yaptigini merak etmedim desem yalan olur.

@gabe h coud, eh yine ortalama o kadar fena degil gibi :/

İyidir senden naber nasıl hayat

Diyafram ağrım fena bugün de. Neden meydana geldiğini bilmiyorum maalesef. Yok mu bir doktor?

Yorgunum, işim çok yoğun ve yorucu geçiyor. Kendimi yetersiz hissediyorum. Tatile ihtiyacım var. Sen nasılsın?

Kötü. Icimi dokememe sorunum var. yine de tskkrlr, svglr

Yorganı kafama çekip öylece yatmak istiyorum. İş ev umrumda değil bu ara ama mecburiyetten rutine devam.

bi şey olduğu yok. bugün ofis günüydü. yatmadan öyle bi duyuruya bakayım dedim.

Şimdilik müthiş.

Kafam güzel. Viyana'dayım. Sabah 6 kalkacağım. 7.11'de Prag trenim var. Bir aksilik çıkmazsa - çıkmacağına inanıyorum - Prag'a gittiğimde daha müthiş olacak.

tesekkur ederim, iyiyim ben de. haftaya dolomites'e kayaga gidecegim ama tek sorun kayak yapmayi henuz bilmemem. heyecanliyim.
bugun 9.30dan 19.00a kadar toplantilarim var pes pese, bugunu cikarirsam kayagi da halledebilecegime inaniyorum :D

@simderun, gecmis olsun, ihmal etme onu, git bi doktora hemen.

@brnbrs, gecen haftasonu yaptim onu, yorgandan kafami cikarmadan yattim resmen. arada lazim. umarim vaktin olur yapmaya.

@put it in your appropriate place, oo supermis, iyi gezmeler.

@111111 Çok teşekkür ederim. Evet, doktor yolu göründü.

3-4 yıldır hiç girmemişim duyuruya. kendi çapımda nostalji yaşıyorum :)

ben de genelde uyarmam. çünkü nasıl teoki vereceğini bilmiyorum uğraşamam. kimse vazgeçilmez değil. ha değer verdiğin biridir. ya da uyarınca değişeceğine inancın varsa uyarırsın.

sizin bizim ne yaptigimiz onemli degil. dogrusu ve yanlisi ne ona bakmak lazim. hayatta binbir turlu olay, durum, istisna vs dinamik var. herkese ibmde calisiyormus gibi davranamazsiniz. davranirsaniz cevrenizde pek hos bir intiba birakmazsiniz.

insanlara onlardan ne beklediğimi söylerim

eve temizlikçi hizmeti alırken, iş yerinde task dağıtırken

daha esnek davranıyorum, insan yönetmek ve verim almak böyle bir şey bence

buenosdias+1

Size göre doğruyla olması gereken şey her zaman genel geçer doğru olmayabileceği gibi, insanların hata ve davranışlarının çeşitli geçerli sebepleri olabilir. O yüzden insanlarla konuşup onları anlamaya çalışmaktan zarar gelmez diye düşünüyorum.

Ben önce uyarırım ona rağmen olmuyorsa çalışmam o kişiyle. Ama bu arada kendime de bakarım, acaba yaptığımız anlaşmaya ben de tam anlamıyla uydum mu? Ya da karşımdaki insandan kapasitesinin üzerinde beklentide bulunuyor muyum? Mesela az para verip çok iş mi bekliyorum? Sigorta yaptım mı? Çünkü bazen insanlar çok zor durumda kaldığında mecburen bazı şeyleri kabul ediyorlar ama nihayetinde insan. Ego devreye giriyor vs. Her zaman önce uyarıdan yanayım.

uyarırsın pişman olursun, bozulur,
uyarmazsın pişman olursun, düzelmeye meyilli birisidir, toparlar kendini, sebepleri varmıştır vs.

arkadaşların dediği gibi durumu iyi analiz etmek ve ona uygun davranmak olabilir.

Sıkıntı yaşadığı bir çalışanı uyarmak, düzeltmek, verimli hale getirmek yerine her seferinde göndermeyi seçen kişi pek başarılı bir yönetici değildir.
Çok aşırı örnekleri dışında tutarsak gönderdiğiniz kişi ile yerine gelecek kişi arasında dağlar kadar fark olmayacaktır. Sürekli işe birilerini alıp gönderip yenisini almak uzun vadede baktığımızda çok zararlı olabilir.

Kendi evinizin temizliği konusunda bu şekilde davranınca eviniz temizlenmemiş oluyor ve bununla baş edebiliyorsunuz ama çalıştığınız şirkette işler bu kadar sık aksadığı zaman suçlu o verimsiz çalışan değil o departmanı yönetemeyen, o çalışanlardan verim alamayan yönetici olacaktır.

en iyisini yapmışsınız. bu saatten sonra millete yol yordam mı öğreteceksin.
ahlaki kurallar, etik davranışlar her yerde aynıdır.

4 saat kalmaması ayrı bir sorun işini yapmaması daha büyük sorun.
eli çabuk olsa tamam dersin o da yok.

bu insanlar insanların iyi niyetlerini sömüren tipler.

Uyarı işin doğasında olan bir şey. En iyi çalışan bile işi savsaklayabilir. Bence hiç uyarı yapmadan her şeyi harfiyen kitabına uygun yapan ve bu motivasyonunu sürekli devam ettiren birini bulma olasılığına sarılmak sadece sizi yorar. İşleri kendiniz için zorlaştırmış olursunuz. Bu kişi ideal bir çalışan olurdu, ancak gerçek hayatta ideal tanımlar çoğunlukla hayal ürünü olarak kalır.

İş bağlamında düşününce işi savsaklayan çalışan = kötü çalışan demek değil. Eğer normal şartlarda işini düzgün yapan biriyse ve sonradan işin bozulduğunu görüyorsanız uyarı yaparsınız ve eğer iş düzelirse bundan hem kendisi hem de düzgün iş yapan birini elinde tutan kişi olarak siz fayda sağlarsınız.

Uyarıyı dikkate almak da bir meziyet ve iyi bir çalışanın bir göstergesi. Bana sorarsanız sizin tavrınız uzun vadede size kaybettirir.

ben daha cok zor konusmalardan kacan ve kendine de zaman zaman kirilgan ve zayif olma izni vermedigi icin karsi tarafla da bunu iletesemeyen ve buna izin vermeyen bir insan goruyorum acikcasi. sizi bilemem ama insanlar makine degil, herkesin iyi gunu, kotu gunu, zor gunu var, bu bazen bir gun degil belli bir zaman suruyor. bunu benle konusmadan bana yol veren bir liderim olsa, dusunecegim son sey 'bana soylemeden benim yapmam gerekirdi' olurdu herhalde. kimin ne yasadigi, neden ne yaptigi konusunda hicbir fikriniz yok, fikrimiz yok aslinda, yasamin ozu bu. kendi varsayimlarinizla yasiyorsunuz anladigim kadariyla. mutevazi olmak onemli. hayat sizin dogrularinizdan, ne nasil olmali'larinizdan ibaret degil.

Uyarmadan yol vermek bana yanlış geliyor. Kimse benim zihnimi okumak veya benimle birebir aynı önceliklere sahip değil. Elbette iş etiği ve sorumluluk denen kavramlar çok önemli (yani uyarmadan işini düzgün yapan kişi tabi ki uyarı aldıktan sonra düzgün yapandan daha önde bu anlamda), ama herkesin geçmiş deneyimleri, çalıştıkları ortamlar ve kişiler de farklı. İki kişinin aynı noktada buluşması için konuşmak gerekir. Ha, konuşma üzerine hala bildiğini okuyordur, o zaman elbette yollarımızı ayırırız.

Bu gibi hizmet alimlarinda tutumunuz ise yarayabilir ancak is yasaminda da bu sekilde davranirsaniz yoneticlilik kariyerinizde hayal ettiginiz yere gelmeniz zor olur.

Bu tarz durumlarda herseyi en bastan konusup firsat vermemek lazim

Iste sure veriyorum, o surede bitmezse maille uyari, art niyetli birsey varsa uyarmakla yorulmam.
Bir de 100% hakli olup en kibar sekilde uyardiginda bile insanlar tavir aliyor, triplere giriyor. o yuzden hic ugrasamam.

Birde her insan herseyi dusunebilecek kapasitede olmayabiliyor.

uyarmam, uyarmakla insan değiştiğini hiç görmedin. temizlik gibi basit bir konuda yol vermek en doğrusu.

Belirli başlı durumlar için elbette ki öncelikle uyarmak gerekiyor. Onun dışında yazdığın her şeyde haklısın. Yani çalışma stili değişikliği ile çalışmama farklı şeyler. Çalışmayanı uyarmaya gerek yok. Uyardıkça çalışıyorsa, uyaran olmayınca kaytarıyordur. Beyaz yakalı işçilerin ve memurların %80'i de böyle.

fişi çekmek deniyor muydu bu duruma? bir çırpıda silmek diye biliyordum ben.

cevap: bence uyarmak denenmeli. hepimiz insanız. hata yapabiliriz. hayatımızda sağlığımızda vs. kötü giden durumlar olabilir.

uyarmam. hatalarını düşünemeyecek insanla önce muhabbeti indirger, sonra da keserim.

Değişkenlere tavırlara bağlı
Sizi haksız bulmadım

kötü niyetli insanları silmek daha mantıklı
düzeltmeye çalışmak yıpratıcı olur

herkes hata yapar kimse mükemmel değildir
bu gibi durumlarda ben hata yaptığımda silseler nasıl olur empatisi yaparım

parasını az verebilirdiniz temizlikçinin ya da ne derdi varmış diye sormak
bir de hiç kimse başkasının evine özenmek ne kadar iş ahlakı deseniz de
ev temizliği için başkasını çağırmak güvenmek evi emanet etmek büyük risk

"bir sürü iş varken youtube mu izliyorsun?"
iş zamanında yetişmez ise sizin üstünüz sizden hesap sorar
ve projeler genelde zamanında yetişmez, iyi bir yönetici en başta bundan daha dramatik durumlar için hata payı bırakır, zamanından önce işi bitirerek prim yapar

haksızsınız demiyorum ama sildiğiniz insan yerine daha iyisini bulmaya çalışmak da yorucu

"Şayet Allah insanları yapıp ettikleri yüzünden hemen cezalandıracak olsaydı, yerin üstünde tek bir canlı bırakmazdı; ...." bir de bu ayet gelir aklıma

bir çeşit pasif agresyon. iletişim eksikliği. tabii türkiye gibi eleştiriye kapalı insanların olduğu bir ülkede bunun olması normal ama doğru değil. düzgün bir üslupla rahatsızlığını dile getirmeyi öğrenmelisin. belki olumsuz bir geri dönüşten de kaçabiliyor olabilirsin bununla yüzleşmeyi de öğrenmelisin belki. en başta sana zararı olur.

burada kilit nokta da şu aslında. bir durumdan rahatsız olabilirsin. bu çok normal ve en doğal hakkın. bunu karşıdakini de kırmadan, kırılmadan dile getirmelisin. karşıdaki de kırılmamalı. ama türkiye'de insanlar eleştiriye açık olmadığı için hatta görevleri hatırlatıldığı zaman düşmanlaştığı için böyle bir pasif agresyon gelişiyor. ben de yumjuşak bir şekilde söyleyemem rahatsızlığımı. ya hiç bir şey demem senin gibi ilişiğimi keserim ya da kavga ederim. o yüzden aslında doğru iletişim kurmayı öğrenip rahatsız olduğumuz konuyu kavga da etmeden dile getirmemiz lazım. kimisi de laf cambazıdır, kendini çok iyi ifade eder o kadına rahatsızlığını söyler ama ipleri de koparmaz, bir gerginlik yaşamaz. bu önemli bir yetenek ve geliştirmek gerek.

insandan insana değişir. böyle yapınca çevrende insan kalmaz. iş yaptıracak insan bulamazsın. sonuç odaklı olmak lazım. en baştan konuş, beklentilerini anlat. olmuyorsa ok ama kendi kendine çözsün, ben demezsem işini yapmıyor bakış açısı doğru değil. ülkede çalışan beyaz yakalının çoğunluğu gizli işsiz. internette takılmak üzerine, mail döndürmek üzerine maaş alıyor. hepsini kovalım o zaman.

Zaten uyarmanızla, kendini düzeltecek karakterde biri, baştan bunu yapmaz. En güzelini yapmışsınız.

Uyarsaydınız, ya "bana iş mi yok" diye gidecekti, ya da kalıp baştan savma iş yapacaktı.


.

110'dan 78 düştüm 1 senede. Kas falan hak getire tabi, gençtik bilmiyorduk.

Onun dışında covid dönemi gene birkaç ayda 12 kg verdim evde oturup kalori takibi yaparak.

Ikisi de ideal değil tabi çünkü birinde kas gidiyor diğerinde düzgün spor yok zaten evde tikili.

Şu an amacım 1 senede 10 kg ama aynı zamanda agirliklari artırmak.

120 kilo, insülin direnci de olan bir kadın arkadaşımın, diyet ve spor programı yazıp 6 ayda 96 kiloya inmesini sağlamıştım.

Hedefe daha çok vardı ve iyi gidiyorduk ama, diyeti de sporu da benim hatırım için yapıyormuş gibi triplere girmeye başladı.

Çok yorunca yol verdim kendisine.

Son gördüğümde yine 120 civarıydı.

100den 78e yaklaşık 10 ayda.
kahvaltıda 4 dilim ekmek yiyordum. artık sadece günde tek dilim tam buğday ekmeği. reçel, nutella, bal falan tamamen kestim. arada şekersiz fıstık ezmezi.
abur cubur, paketli gıda her şeyi kestim. çekirdek, tuzlu fıstık falan bıraktım tek arada fındık.
gün içinde acıkırsam tek elma, armut veya mandalina.
gazlı içecekleri ve alkolü tamamen bıraktım.
yemeklerdende kızartmaları çıkarttım. tavuk ve balık ağırlıklı beslendim.
tüm bunların yanında haftada en az 5 gün 12-15km yürüyüş. evde de dambıl ve direnç bantlarıyla basit hareketler.
yaklaşık 1 yılda kilomu korudum son zamanlarda 6 kilo kadar geri aldım. aynı şekilde tekrar başlayıp bu seferde salona yazılıp kilo verme ile kas kütlemi arttırmayı planlıyorum.

Hayatım boyunca çok kilolar da aldım verdim de. Zaman olarak hatırlamıyorum ne kadar zamanda oldu ama 30 kilo verdim geçmişte. Ayrıca bunu birkaç kez yaptım. Çok ciddi kilolar verdim. Benim hem avantajım hem dezavantajım var. Ben çok hızlı kilo alabiliyorum, çok hızlı da kilo veriyorum. Karbonhidrata karşı isteğim çok oluyor. Ekmeği azaltınca gidiyor kilolar.

4 ayda 12 kgya yakın verdim. Kastan yiyince bıraktım,geri kalan 6 7 ayda vücudumu verdiğim kgya alıştırmaya çalıştım şu an indiğin kgyu koruyabiliyorum. Diyet sonunda dizimden ameliyat oldum,kötü bir ameliyat sürecinde ekstra 2 kg daha kaybettim ancak o 2kgyu aldım.
Kendi kendine yapılan diyetler vücuda anca zarar veriyor. Ben diyetisyenle verdim ki ona rağmen kas yaktım.

2006 yılında 68 kg iken ön çapraz bağ ameliyatı oldum 20 kg aldım. 2023 e kadar 88 lerde gezdim. 2023 yılında 89 kgdan 77 kgya düştüm ekstradan 2 bağ ameliyatı daha oldum şu an 78 77 bandındayım.

pandemi zamanı 2-3 ayda 10 kilo verdim. merdiven inip çıktım. 1 saatte 8 katlı binayı (6+2) inip çıkıyordum. ayrıca koştum. şekeri de bıraktım. ketoya yakın beslendim.

İki ayda yağ+ödem 15 kilo verdim. Diyetisyenin listesini harfiyen uyguladım.

Mutlaka bir kulaktan ateş ölçeriniz olsun. Temassızları falan boşverin.

Bebek telsizi. Kameralı mameralı fantastik işlere gerek yok. Uyudu mu uyandı mı sesini duysanız yeter.

Tebrikler bu arada. Sağlıkla kucağınıza alın.

Anne çalışacaksa ve süt bırakacaksanız mutlaka meme pompası. Manuelleri var, ucuz diye düşünebilirsiniz ama elle yapmak aşırı yorucu. Ama bu cihaz genellikle paylaşılır. Bizimki kaç çocuk büyüttü, şimdi kimbilir kimde. Çok uzun kullanılacak bir şey olmadığı için şişelerini sıfır alıp, cihazı ikinci el bakabilirsiniz. Anne çalışmıyorsa bile bebeğin emeceğinden fazlasını sağmak gerekebiliyor. Bence en gerekli cihazlardan biri.

Yatağa asılan dönenceymiş, ışıklı müzikli zımbırtıymış bunlara hiç gerek yok. Filmlerde görüp heves ediyorsanız alın.

Başkası şunu aldı ben de alayım..
diye bir şey yok.
Akla alınması gereken bir çok şey gelse de zamanla ortaya çıkan "zaruri" ihtiyaçlara göre hareket etmek daha iyi olur.

Dengeli gitmeye devam.

bir laf vardır bilir misiniz bilmiyorum.

çocuğun giydiği helal giydiği haram derler (: o yüzden kıyafet işini, bebek arabasını, kamerayı vs ikinci el almanızı öneriyorum şiddetle.

allah sağlıklar kucağınıza almak nasip etsin

İhtiyacınız olmayan bir şeyi cocuk doğmadan kesinlikle almayın. Hanım al ihtiyacım var diyecek siz de gidip alacaksınız. Neyi kullanır neyi kullanmazsiniz belli olmaz. Bez mama gibi urunleri Stok da yapmayın. Allah sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin.

Hamile bir arkadaşım var, ne bulursa alıyor :)
Nevresim takımı çok olsun diyor, çocuğu olan diğer arkadaşlar. Bebeğe de bir sürü şey alıyor. Kendine de ne bulursa alıyor, daha çok abur cubur. Durduramıyoruz, yeme dediğimizde sinirlenip ağlıyor :))
Bu arada tebrikler

bizim bebe de 10 aylık
www.trendyol.com
şunu almıştık, çok acayip iş görüyor. gerçi şimdi bakınca fiyatı iki katına çıkmış ama buna benzer bişey eliniz ayağınız olur.
sallanan yatak. bu bebekten bebeğe değişiyor ama yana sallananlar veya yukarı-aşağı hareketli olanlar daha iyi olacak gibi. bizimkine onden arkaya sallanan almıştık, uykuya geçirmedi pek fazla.
ateş ölçer
bebek bezi stoklamaya gerek yok, ucuz olandan başlayın beğenirse devam edin. zaten boylarını kestiremiyorsunuz bebek nasıl gelişeceğini bilmediğiniz için.
www.trendyol.com
bu tip bebek önlüğü
prize takılan sivrisinek kovucu
küvet ve yıkama ekipmanları

daha çok şey var ama bunlar eliniz ayağınız oluyor.
sağlıklı sıhhatli ve hayırlı olsun inşallah

Giysi konusunda dikkatli olun. Bir çok çift o heyacana kapılıp bir sürü giysi alıyor. Ama bebekler inanılmaz hızlı büyüyorlar. Bugun olan giysi 1 ay sonra zor oluyor. Bunu hesap edip alın. Çevremde bir sürü giysi ayakkabı alıp bunların sadece 4de 2sini kullanabilmiş bir çok çift gördüm. 1 numara bebek bezinden 100 tane alıp koyun. Daha fazla almayın. Gaza gelip 250 tane alıp 70 tanesi bebege olmayan 1 beden bezle kalakalmayın.

7 aylık bir anne olarak yazıyorum:)
ilk zamanlar ne kadar gereksiz şey almışım şimdi farkediyorum.
en önemlisi kulak içi ateş ölçer, brown iyidir. paranızı buna yatırın.
bebek küveti, en ucuzundan alın, zaten 6 ay falan kullanıyor
meme pompası oldukça önemli, süt az geliyorsa sütü artırmak için, çok geliyorsa mastiti önlemek ve ara sağım yapmak için. ama ilk 10 gün pompa ile kesinlikle sağım yapmayın elle sağım yapın (kolostrumu pompa çekmiyor, kolostruma yazık olur)
ilk 3 ay reflü yatağı hayat kurtarır,ama eğer anne yanı alıyorsanız onu biraz eğimli kullanıp çarşafın içine havluları rolo yapıp da kullanabilirsiniz
bütün bu saydıklarımı ikinci el alın, çok rahat temiz ikinci el bulursunuz. ben (ateşölçer dışında) neredeyse her şeyi ikinci el aldım.
bebek bezi 1 numara çok almayın, bir de henüz stok yapmayın, bazı bebeler sleepy seviyor bazıları sevmiyor örn. o yüzden bebeniz doğsun deneyin hangisinde rahat ederse ona göre indirimlerden stok yapmaya başlayın.
hayırlı olsun şimdiden, bebeğiniz gelinceye kadar uyku depolamaya çalışın :)

Hayırlı olsun, sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim.

Ateşölçer ve süt sağma pompasını arkadaşlar söylemiş. Ve evet yediği helal, giydiği haram derler. Ben de hastane çıkışı hariç (anı olsun diye almıştım) 1 yaşına kadar her kıyafetini arkadaşlarımın çocuklarından toplamıştım.

Travel set bir bebek arabası almanızı tavsiye ederim. Hem araba koltuğu olarak kullanırsınız, hem evde odalar arasında gezerken içine yatırabilirsiniz hem de yaşı büyüdüğünde bebek arabası fonksiyonunu kullanırsınız. Ben 4 yaşına kadar aldığım Travel seti kullanmıştım. Sonra da başkasına hediye ettim, öyle de sağlamdı.

Ben bekar anne olarak tek başıma büyüttüm. Sadece ilk 10 gün annem vardı yanımda. Sonraki 6 ayda tek başıma bebekle yaşadım, boşanma için adliyelerde koşturdum ve şehirlerarası ev taşıdım. En büyük yardımcım da ilk6 Ay için sling sonrası için kanguru oldu. Kanguruyu da kaliteli bir markadan ikinci el almıştım.
Kesinlikle ihtiyacınız olduğunda almanızı öneririm. Önden stok yapmak kadar anlamsız bir şey yok. Mesela benim oğlum asla emzik, biberon ve ek gıda olarak mama kabul etmedi. Sağdığım sütümü bile çay kaşığı ile vermek zorunda kalmıştım.
İhtiyacınız olanı gerektikçe alırsınız.
Bir de ben beşik/yatak yerine park yatak ve içine düzgün bir ortopedik döşek aldım. 3 yaşına kadar döne döne uyudu. Tavsiye ederim.

hoş şeyler düşünmezdim.
eleman bi gezmiş gelmiş.

Elemanın yaşaması gereken bazı şeyler heyacanlar varmış. İşte onları yaşamış gelmiş. En son da çantada keklik kızımıza geri dönmüş. Olay bundan ibaret

Ben müdahale etmem, kendim böyle bir şeyi kabul etmezdim ama o etmiş. Kabulle alakalı bir şey bu. Neticede mutlu olacaksa ne önemi var.

20lerin ortalarında evlilik kararı almak istemeyebilir bir insan. Kendi sevgilim de böyle bir şey yapsa çok üzülürdüm, belki zor atlatırdım ama yine de anlayabilirdim. Ancak neticede bu kararı vermiş mi vermiş, o zaman yolu açık olsundur, bitmiştir.

Bence bazı önemli şeyler var. İnsanlar yaptıklarının sonuçlarını kabullenip bununla yaşamayı öğrenmeli. Belki bu iyi bir insandır, bilemiyorum. Ancak biliyorum ki onu geri kabul etmek benim üstüme vazife olmaz. Benle yaşadığı şeyin o noktada tamamen bittiğini idrak ederse belki sonraki ilişkilerinde bu kararın ağırlığını da daha iyi idrak eder. Ancak bunca şeyden sonra bana gelip kabul görürse ilerde belki evlendiğimizde, hayatının bunalımlı bir döneminde "döndüğümde beni tekrar kabul eder belki" diye düşünüp yine alıp başını gidebilir. Çünkü bu bir kere olmuş. İlla böyle yapacak demiyorum, ancak ben bu kişiyle bunu bir kere yaşamış bir insan olarak "böyle bir şeyin olmasını beklemiyorum" diyemem kendi adıma.

Ayrılık kararından dönülmesine tamamen karşı değilim, ancak bunun sebebi "yaptığım bir hataydı ve hata olduğunu anladım bir daha hiç olmayacak" temasında olmalı. "Gittim, gördüm yaşayacağımı yaşadım artık hazırım" temalı değil.

Bence çok önemli başka bir nokta da böyle bir olaydan sonra eşler arası his ortaklığının sağlam kalacağını sanmıyorum. Yaşadıkları şeyler insanda deneyim olarak kalır. Terk edilen kişinin sonraki ilişkilerinde ve genel olarak ilişkilere bakış açısında bu yaşadığı olayın ister istemez bir yeri olacaktır. Bu ayrılık sonrasında terk edilen kişinin karakteri, fikirleri, görüşleri inşa edilmeye devam ederken bu olayın da payı olacaktır. Terk eden kişi de aynı şekilde bu olayın etkisinden tamamen bağımsız gelişmeyecek. Yıllar sonra geri döndüğünüzde elinizde ne olacak? Belki de insanlara güveninizi kıran ve ona benzer gördüğünüz insanlara karşı daha temkinli olmanıza sebep olan kişinin ta kendisiyle hayat kuracaksınız. Ben bundan rahatsız olurdum.

yadırgardım, sonuçta birlikte yaşanabilecekken yaşanmamış ve muhtemelen üzüntülerle geçmiş bir on sene var.

"20lerin ortalarındaydılar" yazdığınıza göre 25 yaşındayken ayrılmış olsalar, 26-27-28....35 yaşına kadar bir sürü anı biriktirebilecekken bu mümkün olmamış. "bu ayrılığı yıllarca atlatamadı" yazdığınıza göre, kötü bir süreç geçirmiş.

hani birisiyle tanışırsın ve daha önce tanışmadığına pişman olursun ama burada seni bilen, seni tanıyan, hayatında olan biri göz göre göre uzaklaşıp, araya başkalarını alarak, yıllar sonra dönüyor. bu bende bir burukluk yaratırdı.

“evliliğe hazır olmayan” arkadaş bu on senede muhtemelen başkalarıyla evliliğe hazır oldu, ama tutturamadı demek ki. son çare olarak garanti yolu seçip eskiye döndü.

Neden 10 yıl bekledi acaba. Ben 10 yıl sonra asla yazmazdım, saçma ötesi.

Gezmiş gelmiş işte. Artık gözü dışarda olmayacaksa uzaktan bakınca bmantıklı olabilir. Duygusal olarak bilemedim.

buna cok benzer bir hikaye sonunda evlenmis ve su anda mutlu oldugunu dusundugum iki eski is arkadasim var.

evlilikte yine bırakıp gitmeyeceği ve sonra tekrar geri dönmek istemeyeceği kesin mi :) ben karışmazdım ilişkilerine ve bir yorumda da bulunmazdım ama tecrübe işte…

Bence evlilikte mutlu olma ihtimallerini değiştirecek bir şey değil bu. Belki bu sefer doğru zamandır, birlikte mutlu bir evliliğe imza atarlar. 10 sene önce ayrılıkla sonuçlanan bir ilişki yaşamış olmaları şu an evliliklerinin mutluluk ihtimalini etkilemez bence.

10 yıla yakın arkadaşınızla görüşüp evlenmesindense böylesi daha sağlıklı olmuş en azından ne istediğini biliyordur artık.

bir taraf eksikse olmazdı zaten. hayatta yapmak istediklerini yapıp "tamamlanmış" hissetmek uzun süreli ilişkiler için daha sağlıklıdır. ayrıca sapiens çok eşlidir yani 'geri dönme' diye bir olay yok.
özet olarak sonuçta ne olur bilinmez ama ayrılmadan devam ettiği paralel evrendekine göre +5 puan daha sağlıklı olacak.

Bana da oluyor. Hep bir 2011 yılına gidiyorum.

Ben 90'ların sonunu seviyorum. Win 98, o dönem oynanan oyunlar. Fransa 98. Atari. Türkçe pop. Temmuz sıcağında amaçsızlık.

Bilinç geçmişteki kötü anıları çabuk siler, önemsizleştirir, bilinç altına iter.
Bu güzden geçmiş anılarımız hep olduğundan daha güzel olarak hatırlanır.
Aslında hiç de öyle değildir.

Bende de oyle. Buyuk bir ozlem hissediyorum. Kare kare canlaniyor gozumde. Bu ara daha cok hissediyorum ve acayip bi huzun kapliyor icimi ustelik sonrasinda. Istahim falan kaciyor gecmis ozlemim yuzunden bazen anlik yani. Hatta boyle bir soru acmayi bile dusunmustum bu hafta.

Evet ozluyorum, mutluyduk. 90'larin sonu 2000'lerin basi guzeldi. Mahallede buyumek. Disarda vakit gecirmek. Aileyle vakit gecirmek, beraber seyahat etmek. Akrabalarla pikniklere ormanlara gitmek.

Telefona ve sosyal medyaya gomulme yoktu o zamanlar. Ama Atari ve bilgisayarimiz olmustu. Eski oyunlar da guzeldi.

Bence sosyal medya insanlari cok etkiliyor. Ben ara veriyorum hep. Tabii aile/akraba ortami da degisiyor zamanla.

Gerci annemi de erken kaybettigim icin gecmise gitmek huzun veriyor daha cok. Dusunmemeye calisiyorum.

her dakika neredeyse. kendime başka bir şehirde doğru düzgün bir hayat inşa edemedim, çok bir şey ummuyordum ama bulduklarım bazı açılardan yeterli olmadı, kendimi açabildiğim biri yok, kapalı ve savunmacı yaşamak zorunda hissediyorum. otomatik olarak bunların hiçbirini yapmak zorunda kalmadığım 4-5 sene öncesini özlüyorum. bir çeşit savunma mekanizması kurmaktan başka bir şey değil yaptığımız.

ama bu konuda güzel bir kitap var, svetlana boym'un nostaljinin geleceği diye. orada nostaljinin aldatma ve manipülasyon mekanizmaları anlatılıyor. kitap biraz daha nostaljinin tarihsel bir olgu olması üzerine kurulu ama belki size cevaplar verecektir.

Mirket +1

Ama ben de özlüyorum o ayrı.

Mirket +1

Daha eskiden çok iyiydik çok mutluyduk demeyene denk gelmedim. Hatta 10 sene sonra konuşsak eminim bu yıllar güzel gelecek.

bende cok ozluyorum cocuklugumu. gunes bile bir farkliymis gibi geliyor bazen

5-10 sene onceki hayatima da ozlem duyuyorum bazen

muhtelemen 10 sene sonrada bugunu ozleyecegiz

ben ozlem duymuyorum cunku bana gecmis hep "yasadigim cok kotu bir olaya x yil kalmis olan yil" gibi geliyor.

gecmise donmek istemezdim sanirim. bazi seyleri en basindan degistirebilseydim isterdim ancak.

Veteriner hekim olmak istiyorum, kolay olmayacak ama deneyeceğim.

30'dan sonra tüm hayaller gerçekçi oluyor.

Mesleğimle ilgili olarak var, hala ilerleyebileceğim yerler var.

Ancak eskisine göre çok daha spesifik ve düz bir çizgide görünüyor artık ilerleme.

Yirmilerin başındaki belirsizliği özlüyorum bazen. Kafamı yastığa koyunca gözümde canlanan şeylerin ucu bucağı yoktu.

Mesleki ya da aile içi gerçekçi hayallerim olsa da hala tanrı kral olmak istiyorum.

30 dan önce çok rastgele yaşamışım. Daha yeni başladığımı düşünüyorum hayallerim planlı ve kararlı

hiç olmayacak/yapamayacağım şeylerin hayalini kurmadım. hayalini bile kurmadığım şeylere sahip oldum. küçük küçük hedefler ve planlar dışında bişey yok bende.

30'a girmemden hemen sonra Covid patladı o nedenle hangisinin etkisi daha büyük bilmiyorum ama hayatımın/vizyonumun çok küçüldüğünü hissediyorum.

ben hala superkahraman olabilecegime bile inaniyorum, 36

Kullanmasam bile saklarım. Bana hediye edilmiş bir şeyi başkasına hediye etmek bana göre hoş değil.

Değeri yoksa, kullanmıyorsam, sevmediysem elden çıkarıyorum. Ki bu da genelde başkasına vermek, çöpe atmak ya da satmak oluyor.

Hediye eden kişi sevgili ve yollarımız ayrılmış ise kesinlikle hiçbir anlam yüklemem ve tanımadığım insanlara veririm. Peçete satan çocuk olur yoldan herhangi bir insan olur yahut 2. El eşyaların toplandığı kutular var oraya atıyorum. Onun haricinde hediye eden kişi arkadaş akraba vs ise lazım olmasa da saklıyorum kalsın bir köşede kimseye de vermem kim isterse istesin.

hediyeleri genellikle saklarım. ama niteliğine göre bazı hediyeler elde tutmaya değmez.eşyasına göre değişir.

satabiliyorsam satarım, verebiliyorsam birine veririm, işyerinde bir yere bırakırım, unutulmuş gibi.. birisi alır.. veya çöpün yanında bir yere asarım.. ihtiyacı olan alsın götürsün..

kıyafet örneği mesela..

ama hiçbir işime yaramayacak tamamen çöp hediyelerse mesela ucuzcularda satılan uyduruk biblolar, yapay çiçekler gibi... direkt çöpe atarım.

Bende eşya biriktirememe var. Kullandığım şeyleri bile bir süre sonra atıyorum. O yüzden hediyeyi kullanmayacaksam o gün elden çıkarıyorum.

Yaşadığınız şehrin hiç görmediğiniz bir yerini keşfetmek olabilir.

bu havalarda ev en güzeli bana. yeni yemekler yapıp yeni şeyler izlerdim.

arkadaş ortamım varsa onlarla da takılırdım.

Yeni tarif deneyip arkadaşlara "gelin yiyelim" demek.

İşe gitmezdim ve uyurdum. İşime ne kadar aşkımdan ölüyor olsam da hem fiziksel hem de mental anlamda çok yorucu, birkaç gün uzak olmak iyi gelebilirdi.

bir günü mutfakta geçiririm, bira ya da şarap içip yiyecek bi' şeyler hazırlamak çok hoşuma gidiyor benim, gsevdiğim müzik eşliğinde.

muhtemelen her günü sabah 12-21 km arası bir mesafede koşardım, öğleden sonra bira ya da şarap devam :)

Tam bugün yaptım :D izin aldım.

Uyudum, spor programı izledim, Döner yedim, çay içtim, gözlerimi dinlendirdim, biraz analiz ve şimdi de kitap özeti okuyacağım. Bi gün daha alsaymışım olurmuş :d

Kıbrısa gider casinoda eğlenir kafamı sıfırlardım ve şu an gerçekten istediğim tek şey bu

Valla gerçekten hiçbir şey yapmazdım:D. Bundan sıkılırsam eğer civarda yürüyüşe çıkardım.

Hic bir sey yapmazdim, neden illa bisi yapmak zorunda hissediyorsunuz ki? Bir sey yapmadigimiz zaman bir seyler kacirdigimiz hissi bir dayatma aslinda. Ruhumu dinlendirirdim.

Giderdim

30 dakikada istediğim sporu yapamazdim heralde. Bunun yerine eve barfiks bari, 10/20kg ağırlık yeleği, ayarlanabilir dumbell falan alir evde kendim yapardım.

Ben sabah insani değilim ondan zor olurdu ama herkesin kendi değişkeni bu. Ben yapamazdim gibi.

benim amaç aslında kilo vermek. eskiden bu süreci halledebiliyordum. şimdi hareket alanım kısıtlandı, akşamları da gidemeyince. sabahları koşup zıplayıp kilo verme yolunda bir nebze daha fayda sağlayabilir mi diye düşünmekteyim

Giderdim de, gel şunu 45 dakika yapalım.

30 dakika non stop kossaniz bile yakacaginiz ekstra kalori olsun 300-400.
Kilo vermenin olayı diyet denmesinin sebebi spor yaparak yakılan kalorinin kalorisi yüksek gıdalara oranla çok az olmasi sebebi de evrimsel (çok hızlı enerji yakan bir vücut olsaydi hayatta kalamazdik).

Bu sebepten sporu sağlık olarak görüp kilo vermeyi tdee calculator bazal metabozlma - 500 kalori yapmak ve bunu myfitnesspal gibi uygulamalar ile her lokmayi hesap ederek takip etmek.

O sebepten ben olsam kendime sabah eziyet edecegime sporu uykumu rezil etmeden yaparim. Çünkü uyumak kilo vermede de yararli, bakınız arastirma;
www.ncbi.nlm.nih.gov

30 dakikalik evde body weight vs 1 saat uykudan kisip yapacaginiz 30 dk spor salonunda ben ilkini secerim. Buna ek haftada 4 gün body weight yapar 3 gün çıkar yürürüm.

Yapamam. Sabahları erken kalkmak akşam spora gitmekten daha zor. Zaten kendinizde bu kararlılığı görüyorsanız gidersiniz.

Kilo vermekse akşam git, çünkü insan akşam yemek yemek istiyor onun yerine spora gitmiş olursun. Programlara da katılmayı ver.

sabah gitmem. kalkmak benim için zor.
akşamı tercih ediyorum o yüzden.

Giderdim, hatta sakatlanmadan önce 3 ay önce gidiyordum da. O kadar iyi hisseiyorsun ki gün boyu. Denemende fayda var.

bir ara yazın düzenli olarak sabah spora gittim işe gitmeden önce. sabah 6 da kalkıp 6.30 da spor salonundaydım 7.30 a kadar spor sonra duş giyin çık 9 da işbaşı. sonra kış geldi. ve o karanlıkta spor salonuna gitmek çok zor geldi. bıraktım.
onun yerine sabah kalkıp evde yarım saat youtube dan lesli sansone yapıyorum kilo vermemde çok daha efektif olduğunu gördüm. hem sabah spor salonuna gitme telaşı yok, sadece yarım saat önce uyanıyorum, kahvemi koyuyorum 30 dkka leslie yapıp işe gidiyorum. tavsiye ederim.

İzmir'de sıradanlaşmış bir konu o.

Hayvanlar aç çünkü. Ayrıca ben kedileri beslemeyin yazan bir yerde açlıktan ölsem yemek yemem o işletmeye para kazandırmam.

Özellikle öyle yerleri tercih tercih ederim. Kedileri beslemeyin yazan yere gitmem, gittiysem geri çıkarım.
Masama gelen kedi de tabağımdan yiyebilir sıkıntı yok. Zaten ondan önce ben veririm yemeğimin içeriğinde kedinin yiyebileceği bir şey varsa.

doğru değil ama bizim ülkede kimse kimseyi düşünmediğinden normalleşmiş bir durum.

Bence sen değersiz değilsin öyle düşünme. Ben de mesela kendime karşı çok hoşgörülü değilimdir hatta kendimi en çok ben eleştiriyorum ama başkalarına daha hoşgörülü davranıyorum. Belki de mükemmelliyetçiyimdir. Bu arada ekleme yapayım, bence sen kendini değersiz görmüyorsun sadece potansiyelinin üzerine çıkmaya çalışıyorsun o yüzden sert davranıyorsun. Kendini kusursuz görseydin o düşüncenin arkasında değersizlik duygusu yatıyor olabilir. Çünkü kendini aşırı değerli görmek aslında hissedilen değersizlik duygusunu maskelemekmiş.

var var, çok. narsist olabilirim.

gerektiği zaman sesini çıkarabilmek, hakkını savunabilmek mental olarak sevgi ve saygıya en güzel örnektir. dexter gibi belli prensiplerle yaşayan insanın kendine saygısı vardır, denilebilir.

bunlar olumlu pekiştirmelerle mümkün. bir ortama girdiğinde zekanla, konuşmalarınla sivriliyor musun? bir sınava girdiğinde kolaylıkla ilklerde yer alıyor musun? bazılarına göre çok zor olan konular senin için çok kolay mı? disiplinli bir şekilde amacına ulaşana kadar çalışabiliyor musun? hepsi olmasa da buna benzer kendin ile gurur duyabileceğin tecrübelerin varsa, başka bir konu önüne geldiğinde, herkes yapıyorsa ben daha iyisini yaparım de. buna bir çok örnek verebilirim. araba kullanmam gerektiğinde, bunu herkes yapıyorsa ben daha iyi yaparım dedim. şimdi çok iyi araç kullanıyorum. yabancı dilde de böyle, işte de böyle. örneğin yüzmek. koşmak. hayatın her alanına yetişip bir de haftada 70-100 km koşuyorum, mesela. yapman gereken adım atmak, çalışmak. çoğu insan hiç bir konuda istikrarlı bir şekilde çalışmaz. yaparsan, emek verirsen, olur. bu mottoyla, kendine güvenerek giriş hayat önüne ne çıkarırsa.

kendime hayranım

Kendini sevmemek nasıl oluyormuş yav böyle psikologlara da ayar oluyorum. Bence bir insana kendisinin verdiği değerin hiçbir anlamı yok çevre size değer verse siz de kendinizi değerli hissedersiniz, yani insan kendi kendini nasıl üzebilir ki

Gabe h coud anlamadim ne dedigini.
Basariyla alakali bir konu degil ki bu. Oyle olsa kendimi sevmem gerekirdi.

Konusma ben konusuyorum: evet oyle bi durumum var. Bence de kaynagi o.

Kendimi seviyorum, kendimi tanıyorum. Ne iyi geliyor, ne iyi gelmiyor biliyorum. Bazen rahatımın yerinde olması yüzünden daha fazlasına kavuşabilecekken gereksiz bir gevşemeyle yerimde sayıyorum ama olsun.

Önce kendini tanıman lazım. Dışardan bakan birisi seni senden iyi görebilir ama en az onlar kadar kendini görebilmen lazım.

seviyorum kendimi. hatamla doğrumla, sevabımla yanlışımla :)
saygım büyük ölçüde var gibi ama yer yer kendime yeterince dikkat etmediğim zamanlarda başta kendime saygımı sorgulayıp toparlanmaya gayret ediyorum. ikili ilişkilerde taviz verdiğim, alttan aldığım durumlardan sonra düşündüğüm oluyor. ama ilerleyen süreçte başımın ağrımaması için yaptığımı söyleyerek kendimi telkin ediyorum...

Kendisine sevgisi ve saygisi olan insan sinir koyabilen, ona neyin iyi gelip gelmedigini bilen ve buna gore tercih yapan, kendine verdigi sozu tutan, kendini koruyan ve kollayan insandir. Bunlar baskasinin size verdigi degerden bagimsizdir, zaten siz bunlari yaptikca ve tercihleriniz bilincli oldukca yani sizi kendinize iyi davranip, oz sevgi ve sayginiz arttikca size boyle davranmayan insanlardan da dogal olarak uzaklasirsiniz. Kendi ozgun/otantik benligini bilir ve sahip cikar, toplumun dayattigi inanclari degil kendi degerlerini ve inanclarini belirler ve ona gore yasar.
Kendi degerini, baskasinin ona verdigi deger uzerinden tanimlayan insan gucunu baskasina teslim etmis olur, herkesi memnun etmeye calisan bir bukalemun haline gelir, boyle insanlara da kimse pek saygi duymaz ztn. Insanlar otantik insanlara saygi duyarlar. Bunun patalojik narsisizmle bir alakasi yoktur, saglikli ego dedigimiz seydir.

Ultra elestirel birisiyim, kendimi de cok elestiririm.
Kendimi pek sevdigim soylenemez, cikis noktama bakilirsa kendimi baya basarisiz birisi olarak goruyorum zaten.
Su anda cok farkli bir noktada olmam gerekirdi.
Bununla nasil basa cikiyorum? Kismet degilmis diyip kendimi rahatlatiyorum arada. Bir de cymbalta 60mg bu aralar iyi geliyor.

Kendime karşı sevgim ve saygım var.
Elimden geleninin en iyisini yapmaya çalışıyorum olmuyorsa da nerede eksik kaldığımı tespit etmeye çalışıyorum.
En sevmediğim huyum insanları kırmak pahasına da olsa daha fazla hayır diyememem. Onun haricinde kendimle aram oldukça iyi :)

kendine güven yoksa kendine sevgi ve saygı da yoktur, diye düşünüyorum.

Sevgim de saygım da var. Bunlar benimle ilgili olan pek çok şeyi şekillendiriyor.

Karar almam gerektiğinde kendime danışırım :)
Şaka gibi gelse de böyle bir durum var. Kararım anlık rahatlığımı mı destekliyor veya uzun vadeli mi olacak? Neler olmasını bekliyorum ve neden gibi kendine karşı içten ve sorumlulukla hareket etmek. Kendimi dinlerken yargılamamak ve sınırlarımı bilerek oluşabilecek olumsuz dönemlere hazır olacağımı ve gerçek sorunları anlık huzursuzluklarla maskelemeyeceğim konusunda öngörü ve kabul oluşturmak için kendime vakit ayırırım.

Evet canım kendim.

Ben de kendimi çok eleştiriyorum ama üstüme de çok fazla gelmiyorum. Düzeltmeye çalışıyorum, daha iyi olmaya çalışıyorum, hedefim neyse ona ilerlemeye çalışıyorum.

Bir zamanlar pek yoktu. Bu aralar normal.

Geçen sene acayip kendime karşı bir sevgim ve saygım vardı. 10 üzerinden 9'du kendime olan sevgim ve saygım.

Dediğim gibi normal bu aralar. Standart diyebilirim.

hacırotti +1
douchebag -1

oysa sorun kendi içinde +1
suç başkalarındadır demiyorum, bazı süreçler-sebepler neticesinde insan bi tuzağa düşüyor, takılı kalıyor orada. kendi başına çıkan çok az

kendine güven yoksa kendine sevgi ve saygı da yoktur -1
kendime güvenim çok. kendime saygım yok. çalışmadı formül.

mizaç bence. üstteği 2 örneğin 2şer versiyonunda da mizaçları, ırsi mirasları ve onların akıp yolunu bulmasını kounşuyoruz. bence.

Bence yok ya şimdi de başka birinin peşinden gidiyorum.

3 kadina sordum. Onemli dedik hep bir agizdan. 0.30 karat civari ve E rengini ideal bulduk

Sirkeci'deki pirlantacilar onerildi. 50.000 tl civari su an

Kendi adıma konuşacak olursam bence tektaş çok gereksiz bir şey. Ona vereceği parayla sokakta yaşayan hayvanlara mama alsa, tedavi ettirse ve kısırlaştırsa daha mutlu olurdum. @ ala 50.000 TL demiş o parayla epey bir şey yapılır.

Ben evlenmeden önce eşime "sakın tektas alıp gelme, kabul edeceğim varsa da etmem" demistim. İdeolojik ve humanistik nedenler yüzünden tektaşa karşıyım. İstemiyorum ve takmıyorum. Tektasiyla ortamda övünen insanları da bayağı bayağı asagiliyorum. Elmas endüstrisiyle ilgili biraz araştırma yapan herhangi biri de benden çok farklı düşünmez sanirim.

O yüzden illa yüzük olacaksa küçük atölyelerde kişiye özel tasarlanan, sade ama anlamlı bir yüzüğü bin kere pahalı tektaslara tercih ederim. Yüzük hiç olmasa da olur. Benim yok. Düz alyans takıyorum sadece.

Tektaş aşırı gereksiz bir şey. Kaç karat olduğu anlaşılmıyor bile bilmeyen biri tarafından. Ben istemiyordum ama kocam almıştı evlilik teklifi için. Arada takıyorum ama genelde aklıma bile gelmiyor bir köşede bekliyor.

Sevgiliniz hanım böyle şeylere önem veriyorsa varlığı, karatı, özelliği, rengi her şeyi önemli.

Sevgiliniz hanım tektaş olayını seviyor ama elmas endüstrisine karşı hassassa çok güzel sentetik taşlar var, swarovski başta gelmek üzere sentetik taşlara bakabilirsiniz.

Ha bence @fraise +1
Elmas fiyatları endüstri şişirmesiyle yükselmiş, gerçek kıymetinden kat kat daha pahalıya satılıyor. Yatırım desen yatırım değil, estetik desen sentetiği aynı işi görüyor.

Tektaş alması bile negatif bir şey olur. @fraise+1

Karat marat anlamadigimdan sahte bile olsa fark etmezdim. Ama tektasli teklif benim de hosuma gitmez. Usta isi mutevazi bi sey daha anlamli, ozel, biricik. Sevgiliniz de boyle mi dusunur caktirmadan sorsaniz iyi olur.

Merhaba, cevaplardan da anlaşıldığı üzere kişiden kişiye değişiyor.
Şunu söyleyeyim öncelikle kusursuz tekliften kastınız ne ? Çünkü bu da kişiden kişiye değişen bi' şey.
Teklif kusursuz olacaksa taş da kusursuz olacak :) Yani en iyi renk - D color -
en iyi berraklık - FL diye geçer - mı olmalı?

Alip alınmaması gerektiği başlı başına bi' tartışma, o kısmı geçtikten sonra alınacaksa bütçeyi çok aşırı zorlamadan alım gücünüze göre belirli bir boy, renk vb. belirleyerek onun üzerinden ilerlemek en mantıklısı.

bu islerin pro su sayilirim. tavsiyem karati ne kadar buyukse o kadar iyi. beraklik iviz zivir bakma. tek tas olayinda en iyi pirlanta en buyuk pirlantadir. kadinlar kendileri icin degil diger kadinlara gostermek icin aldiriyor o tasi.

0,3 karat çok küçük. 0,5'ten aşağısı çok minik gözükür.

0,5-0,7 karat, VS, D-E

Aslında ağzından biraz laf alabilseniz ne güzel olur. Benim çevremde kadının yakın arkaşlarına da sorulabiliyor. Pırlanta, renkli taş, imitasyon olarak ne istiyor. Sevdiği model, kesim nedir onu bilmek lazım. Pırlanta seviyorsa baget almayın mesela. Rengi ortalama üstü olursa iyi olur. Sarımsı bi rengi olmamalı.
Taşın büyüklüğü bence önemli. Benim çevremde 0.60-1 arası alınıyor. Ben büyük taş sevdiğim ama o kadar da para vermeyi gereksiz bulduğum için 0.80 büyüklüğünde beyaz topaz yaptırdık.

Kapalıçarşı civarında üretim yapan yerlere gidince model beğendiğinizde bütçenize uygun taş büyüklüğü ve rengi gösterip ona göre üretiyorlar. Seçeneğiniz daha fazla olur.

Daha ayrıntılı bilgi de verelim burada dursun.

taş boyuna girmiyorum, alabileceğiniz en büyük boy ama bana sorarsanız 0,30 dan küçük almayın, bütçe büyüğüne yetmiyorsa almayın, yerine farklı bir taş veya sevdiği altın bir yüzüğü alın.
taş rengi; H renkten sonrası farkedilir derecede beyazdan sarıya doğru gider. D veya E renge girmenize gerek yok, bütçe varsa F tamamdır, yoksa H renginden öteye gitmeyin, yani minimum H rengi diyelim.
berraklık; FL hiç gerek yok, VVs hiç gerek yok, VS gerek yok, temiz SI bulursanız alın geçin - tercihen SI 1 -

kilit kriter şudur; yüksek renk - düşük berraklık.

berraklıkta yüksek berraklığa extra para vermenize gerçekten gerek yok, çünkü son tüketicinin çok net anlayabileceği bi' durum değil. burdan 100 kişi çevir iyi bi SI 1 ile VVS dahi ayıramazlar, net söylüyorum. Ayırt eden de ilk bakışta ayırt edemez.
Ha bütçe varsa kesinlikle büyük taş, D renk ve IF berraklık, bunu konuşmuyoruz zaten:)

Burdaki kadınlara çok aldanma derim. Ben tektas istemem deyip evlilik arifesine geldiklerinde diğer arkadaşlarıyla taş buyuklugu kıyası yapan arkadaşlarım var çevremde. Mümkün olabilecek en büyük karayı seçersen iyi olur, sonra büyütmeye falan çalışıyorlar bir ton masraf:)

www.youtube.com

Felsefe hakkında hiçbir bilgisi olmayan 15 yaşında bir çocuğa anlatır gibi Felsefeyi taa en baştan alıp günümüze kadar, hiç sıkmadan, baymadan, konu daha iyi anlaşılsın diye bir kurgu içinde anlatan muhteşem bir kitap ve o kitabın youtube'da seslendirilmiş hali.

Emeği geçenlerden Allah razı olsun.
Okullarda ders olarak okutulması gerek bence.
Kitabı da alıp dinlerken kitaptan takip etmenizi, bazı yerleri başa sarıp sarıp bir kez daha dinlemenizi, sonra Platon'un, sonra Aristo'nun kitaplarına yönelmenizi tavsiye ederim.

Ben öyle yaptım.
Masal tadında bilgi bombardımanı
Çok az kitap bana bu kitaptaki kadar keyif vermiştir.

ben olsam nigel warburton'ın eserlerine bakardım.
sonra ilk etapta platon'un diyaloglarını ve aristoteles'in kitaplarını okurdum.
akabinde biraz diğer filozofların çevresinde dolanarak onlar hakkında yazılmış kitap/makalelere bakıp daha sonra direkt birincil metinlere ulaşırdım.
ama kronolojik gitmek zorunda mısınız, bence değilsiniz.
atıyorum aristoteles okuduktan sonra bergson ilginizi çekti ona bakabilirsiniz. öncelikle bir araştırırsınız daha iyi anlamak için kimleri bilmek gerekir diye tabi.

yine de arada bir yerde david hume'un insanın anlama yetisi üzerine bir soruşturma ve john locke'un anlama yetisinin yöntemi üzerine kitaplarını okurdum :)

Ahmet Arslan İlkçağ Felsefe Tarihi serisi ile başlayabilirsiniz. Size o dönemin kapılarını açar, seride ilginizi çeken noktaları araştırıp kendinize bir yol çizebilirsiniz.

tabiki sofinin dünyası:)

Hobarey, Sofie'nin dünyası var ya aslında o çok zor bir kitap. Ben de var o kitap ama hiç anlamadım :)

Şu arkadaşı dene.
İşe yarıyor.

www.youtube.com

Meditasyon odaklanma gerektiriyor ben de yapamıyorum, yoga yapıyorum ama o da odaklanma gerektiriyor. Aslında yapabildigin kadar yap. Mesela gözlerini kapatıp hımmm yapmak şart değil :) sosyal medyadan uzaklaşıyorum, uzanıp gözümü tavana dikip sıkılana kadar duruyorum. Yemek yapıyorum, müzik dinliyorum vs.

başlangıçta meditasyon yerine white noise'da deneyebilirsin.

www.youtube.com

Meditopia indirdim bana aşırı yardimi oldu. 2 yıldır ucretli olarak kullanıyorum hatta ama ucretsiz kısmında da baya içerik vardi

zihni susturma için mindfullness. diğer meditasyon türleri sizin deneyip de bedeni ve zihninizin kabul etmesi ile alakalı. her türlü yönteme rağmen hala daha bahaneniz varsa bedeniniz direniyor demektir. kabul etmeyi, direnmemeyi öğrenmelisiniz. farkındalığınızı açmanız da bir yöntemdir bunlardan önce.

İngilizcen varsa Sam Harris'in Waking Up diye uygulaması var. Hatta Türkiye'denim kriz var falan diyince ücretsiz üyelik tanımlıyorlar. Tamamen seküler ve materyalistik bir yerden meditasyon anlatıyor, yaptırıyor. Yine ingilizce kaynak olarak Why Buddhism is true önerebilirim. Bu kitap seküler budist deme sebebim kendime. Meditasyonu ve Budizm'in temel öğretilerini evrimsel psikoloji ve felsefi bir perspektiften ele alıyor.

Ben şahsen bunlarla başladım. Sonra farkettim ki meditasyon baya bilimsel olarak çalışılan bir şey. Yapılan şey enerji menerji demeden de anlamlı ve faydalı. Günün sonunda bilinçli olmamız neye dikkat ettiğimiz, zihnimizde neler döndüğü ile aşırı ilintili. Meditasyon da dikkat denilen yetimizi anlamak ve pratik etmek en temelinde. Bu bağlamda spor salonuna gitmeye baya benziyor. Buda da peygamberden çok psikolog. Hiç fena olmayan bir zihin teorisi var, ve suffering'i (acı/tatminsizlik denilebilir çevirisi tartışmalı) azaltmaya yönelik bir reçete yazmış gibi düşünülebilir.

Türkiye'de ne kadar iyi olunabilirse o kadar iyiyiz, sen nasılsın?

iyi değilim ama kötü de değilim. bakacaaağz. sen nasılsın? cidden ben seni yıllar öncesinden hatırlıyorum. meister bu arada ben. az kavga etmediydik zamanında.

İdare etmeye çalışıyorum. Orta şeker maalesef. Daha iyi olabilseydi keşke.

Siz?

bugün uzun zaman sonra güzel bi kız gördüm, onunla nasıl tanışırım onu planlıyordum. hatta duyurusu bile var.

Selamlar bomba gibiyiz ya sen?

Çok yorgunum ama çalışmam lazım. Bu defa belimi doğrultacağım, rahata ereceğim dediğim her anda yeni bir şey patlak veriyor. Daha iyi olacağım umarım.

Senden ne haber?